پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٤ - برگ درختان سبز !

«آيا با اين حال مى‌گوئيد معبود ديگرى با خدا است؟! أِلهٌ مَعَ اللَّهِ‌

ولى آنها افرادى نادان هستند كه از پروردگار بزرگ كه خالق اين همه عجائب و شگفتى‌ها است عدول كرده و موجوداتى را كه هيچگونه قدرت و توانائى ندارند همتاى او قرار داده‌اند بَلْ هُمْ قَوْمٌ يَعْدِلُوْنَ‌

تعبير به‌ «يَعْدِلُوْنَ» ممكن است به معنى عدول كردن آنها از خداوند واحد يكتا باشد، و يا به معنى قرار دادن عديل و نظير براى او.

آرى كار انسان تنها افشاندن بذر و آبيارى و مانند آن است. كسى كه حيات را در دل اين بذر كوچك آفريده، و به آن قدرتى داده كه تبديل به درخت بلند قامت بارور و خرّم و سرسبز گردد كه مشاهده منظره آن در باغ‌ها انسان را به وجد و سرور مى‌آورد؛ تنها خدا است.

اگر يك روز بهارى، انسان گام در ميان يكى از اين باغ‌هاى خرّم و سرسبز بگذارد، و چشم دل را همراه چشم ظاهر باز كند، و آن همه تنوّع و شگفتى‌ها و زيبائى‌ها و گل‌هاى رنگارنگ و برگ‌ها و ميوه‌هاى مختلف را ببيند؛ چنان از باده توحيد سرمست و از جام عبوديت سيرآب و مسحور و مفتون مى‌گردد كه بى‌اختيار به نغمه توحيد مترنّم شده و به اين حقيقت معترف مى‌شود كه: