پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٦ - اشاره

٤- «خداوند كسى است كه بادها را فرستاد تا ابرهايى را به حركت درآورند، سپس اين ابرها را به سوى سرزمين مرده مى‌رانيم و به وسيله آن، زمين را بعد از مردنش زنده مى‌كنيم.»

٥- «در آفرينش آسمان و زمين ... و آبى كه خداوند از آسمان نازل كرده و با آن زمين را پس از مرگ زنده نموده، و انواع جنبندگان را در آن گسترده، (همچنين) در تغيير مسير بادها و ابرهايى كه در ميان زمين و آسمان معلق‌اند نشانه‌هايى است (از ذات پاك خدا و يگانگى او) براى مردمى كه عقل دارند و مى‌انديشند.»

٦- «آيا به آبى كه مى‌نوشيد انديشيده‌ايد؟!- آيا شما آن را از ابر نازل مى‌كنيد؟ يا ما نازل مى‌كنيم؟ و اگر بخواهيم اين آب گوارا را، تلخ و شور قرار مى‌دهيم، پس چرا شكر نمى‌كنيد؟»

٧- «يا كسى كه شما را در تاريكى‌هاى صحرا و دريا هدايت مى‌كند، و كسى كه بادها را بشارت دهندگان پيش از نزول رحمتش مى‌فرستد، آيا معبودى با خدا است؟! خداوند برتر است از اين كه همتائى براى او قرار دهند.»

٨- «ما بادها را براى تلقيح (ابرها و بهم پيوستن و بارور ساختن آنها) فرستاديم و از آسمان آبى نازل كرديم و با آن شما را سيراب ساختيم، در حالى كه شما توانائى حفظ و نگهدارى آن را نداشتيد.»

٩- «آيا نديدى كه خداوند از آسمان آبى فرستاد و آن را به صورت چشمه‌هايى در زمين وارد نمود، سپس با آن زراعتى را خارج مى‌سازد كه الوان مختلف دارد ... در اين ماجرا تذكرى است براى صاحبان مغز (و انديشه‌هاى عالى).»

١٠- «و از ابرهاى باران‌زا آبى فراوان نازل كرديم- تا بوسيله آن دانه و گياه بسيار برويانيم- و باغ‌هايى پر درخت!»

١١- «و او كسى است كه بادها را بشارت گرانى پيش از رحمتش فرستاد، و از آسمان، آبى پاك كننده نازل كرديم.»

١٢- «آيا نديدند ما آب را به سوى زمين‌هاى خشك مى‌رانيم، و به‌