پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٩ - نتيجه

از كلمات ارباب لغت استفاده مى‌شود كه‌ «جُرُز» (بر وزن شتر) در اصل از مادّه‌ «جَرَز» (بر وزن مَرضَ) گرفته شده و به معنى انقطاع است. (انقطاع آب، گياه، خرمى و طراوت) و لذا «ناقه جُرُوْز» به شترى مى‌گويند: كه همه چيز را مى‌خورد و منقطع مى‌كند، و «رجل جروز» به كسى مى‌گويند: كه تمام آنچه را كه در سفره است مى‌خورد و آن را به كلّى خالى مى‌كند! [١]

در پايان آيه براى دعوت و مطالعه دقيق اين نعمت‌هاى بزرگ الهى و نشانه‌هاى توحيد مى‌فرمايد: «آيا آنها نمى‌بينند» أَفَلا يُبْصِرُوْنَ‌

در اينكه چرا در آيه فوق‌ «انعام» (چهار پايان) بر انسان مقدّم شده است؟

بعضى از مفسّران گفته‌اند: به خاطر آن است كه گياه به مجرد اينكه از زمين مى‌رويد قابل استفاده براى چهارپايان است. بعلاوه چهارپايان فقط از گياهان تغذيه مى‌كنند در حالى كه انسان غذاهاى ديگرى نيز دارد. [٢]

نتيجه‌

از مجموع آيات فوق با توجّه به نكات دقيق و ظريفى كه در آنها منعكس است؛ به خوبى استفاده مى‌شود كه نظام بسيار دقيق و حساب شده‌اى بر مسأله وجود بادها و ابرها و باران حاكم است كه هرچه انسان در آن بيشتر مى‌انديشد به دقّت و ظرافت و منافع و بركاتى كه در آنها به كار رفته است آشناتر مى‌شود.

در قسمتى از اين آيات آب مايه حيات شمرده شده؛ و در بعضى وسيله پاكيزگى، و در بعضى به عنوان يك موجود مبارك‌ [٣] و در بعضى به عنوان يك نوشابه گوارا ماءاً فُراتاً- [٤]

در مجموع در هر گوشه‌اى از آن كه مى‌نگريم آثار خدا و حكمت بالغه او را

[١]. التحقيق فى كلمات القرآن الكريم و مصباح اللّغه.

[٢]. تفسير فخررازى، جلد ٢٥، صفحه ١٨٧.

[٣]. سوره ق، آيه ٩.

[٤]. سوره مرسلات، آيه ٢٧.