پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٢ - اشاره

٢١- نشانه‌هاى او در زندگى اجتماعى انسان‌

اشاره:

بدون شك انسان يك موجود اجتماعى است؛ و همه چيز خود را در زندگى گروهى مى‌يابد. تكامل انسان در جنبه‌هاى معنوى و مادى، علوم و دانش‌ها، تمدّن‌ها و صنايع، آداب و رسوم، همه در پرتو زندگى دسته جمعى حاصل مى‌شود؛ به طورى كه مى‌توان گفت اگر انسان اين طرز زندگى را از دست دهد، همه چيز خود را از دست خواهد داد، و تا سر حد يك حيوان سقوط مى‌كند.

توجه انسان به اين نوع زندگى علاوه بر انگيزه فطرى، به خاطر كثرت و تنوّع نيازهاى او، و همّت والايش براى رسيدن به مراحل بالاتر و كامل‌تر است، و تأمين اين نيازهاى جسمى و روحى بدون زندگى اجتماعى ممكن نيست، مگر از يك فرد چه كارى ساخته است؟

ولى نبايد فراموش كرد كه انسان براى زندگى دسته جمعى نياز به عوامل روانى و جسمانى بسيار دارد، كه آفريدگار در اختيار او نهاده؛ و اين بخش از زندگى انسان اگر درست تحليل شود از عجيب‌ترين آيات خدا است.

با اين اشاره به سراغ آياتى از قرآن كه روى اين امر تكيه مى‌كند مى‌رويم؛ و گوش جان به سوى آن فرا مى‌دهيم:

١- وَ مِنْ آياتِهِ أنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً لِتَسْكُنُوا الَيْها وَ جَعَلَ بَينَكُمْ مَوَدَّةً و رَحْمَةً انَّ فِى ذلِكَ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُوْنَ‌ [١]

٢- هُوَ الَّذِىْ خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ وَ جَعَلَ مِنْها زَوْجَها لِيَسْكُنَ الَيْها [٢]

٣- انّا خلَقْنا اْلأِنْسانَ مِنْ نُطْفَةٍ أَمْشاجٍ نَبْتَلِيْهِ فَجَعَلْناهُ سَمِيعاً بَصِيْراً [٣]

[١]. سوره روم، آيه ٢١.

[٢]. سوره اعراف، آيه ١٨٩.

[٣]. سوره انسان، آيه ٢.