پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٥ - اشاره

١٠- وَ هُوَ الَّذِىْ جَعَلَ لَكُمْ النُّجُوْمَ لِتَهْتَدُوا بِها ظُلُماتِ الْبَرَّ وَ الْبَحْرِ قَدْ فَصَّلْنا الآياتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُوْنَ‌ [١]

ترجمه:

١- «او كسى است كه خورشيد را روشنايى، و ماه را نور قرار داد، و براى آن منزلگاه‌هايى مقدر كرد، تا عدد سال‌ها و حساب (كارها) را بدانيد، خداوند اين را جز به حق نيافريده، او آيات (خود را) براى گروهى كه اهل دانشند شرح مى‌دهد.»

٢- «آيا نمى‌دانيد خداوند چگونه هفت آسمان را يكى بالاى ديگرى آفريد، و ماه را در ميان آسمان‌ها مايه روشنايى و خروشيد را چراغ فروزانى قرار داده است؟!»

٣- «او خورشيد و ماه را كه پيوسته با برنامه منظمى در كارند به تسخير شما در آورد.»

٤- «او خورشيد و ماه را مسخر (شما) كرد، و هر كدام از آنها تا سرآمد معينى به حركت خود ادامه مى‌دهد.»

٥- «از نشانه‌هاى او شب و روز و خورشيد و ماه است براى خورشيد و ماه سجده نكنيد، براى خدائى كه آفريننده آنها است سجده كنيد اگر مى‌خواهيد او را عبادت نمائيد.»

٧- «و خورشيد (نيز براى آنها آيتى است) كه پيوسته به سوى قرارگاهش در حركت است، اين تقدير خداوند قادر و دانا است- نه براى خورشيد سزاوار است كه به ماه برسد و نه شب به روز پيشى مى‌گيرد، و هر كدام از آنها در مسير خود شناور است.»

٨- «سوگند به پروردگار مشرق‌ها و مغرب‌ها كه ما قادريم.»

٩- «اينچنين نيست كه آنها تصوّر مى‌كنند، سوگند به ماه- و به شب هنگامى كه (دامن برچيند و) شت كند- و به صبح هنگامى كه چهره بگشايد

[١]. سوره انعام، آيه ٩٧.