پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٠ - بلند آسمان، آيت حق بود!

در دهمين آيه، به يكى ديگر از ويژگى‌هاى آسمان و زمين اشاره كرده؛ مى‌فرمايد: «ما آسمان را با قدرت بنا كرديم»: والسَّماءَ بَنَيْناها بِأَيدٍ

آفرينش چنين عواملى بزرگ مسلّماً قدرتى در خور آن لازم دارد، كه تنها قدرت خداوندى است.

بعد مى‌افزايد: «ما پيوسته آن را وسعت مى‌دهيم» وَ انّا لَمُوسِعُوْنَ‌

گرچه جمعى از مفسّران، آن را به معنى توسعه ارزاق از طريق نزول باران‌ها و مانند آن دانسته‌اند؛ [١] ولى به نظر مى‌رسد آيه معنى بسيار مهم‌تر و دقيق‌ترى دارد كه امروز براى دانشمندان ثابت شده، و پرده از يكى ديگر از معجزات علمى قرآن برداشته است؛ و آن اينكه جهان پيوسته در حال گسترش است، و ستارگان و منظومه‌ها و كهكشان‌ها به سرعت از هم فاصله مى‌گيرند.

يكى از دانشمندان معروف به نام: ژرژ گاموف، در كتاب خود (آغاز و انجام جهان) چنين مى‌نويسد: «فضاى جهان كه از ميلياردها كهكشان تشكيل يافته؛ در يك حالت انبساط سريع است. حقيقت اين است كه جهان ما در حال سكون نيست؛ بلكه انبساط آن مسلّم است، پى بردن به اينكه جهان ما در حال گسترش است، كليد اصلى را براى گنجينه معمّاى جهان‌شناسى آماده مى‌كند؛ زيرا اگر امروز جهان در حال انبساط و گسترش باشد، لازم مى‌آيد كه زمانى در حال انقباض بسيار شديد بوده است.» [٢]

عجب اينكه اين گسترش به قدرى سريع انجام مى‌گيرد كه به گفته فرد هويل، در كتاب مرزهاى نجوم: «تندترين سرعت عقب‌نشينى كرات كه تاكنون اندازه‌گيرى شده نزديك به ٦٦ هزار كيلومتر در ثانيه است ... عكس‌هايى كه از آسمان برداشته شده آشكارا اين كشف مهم را نشان مى‌دهد كه فاصله كهكشان‌هاى دور دست، بسيار سريع‌تر از كهكشان‌هاى نزديك، افزايش مى‌يابد!» [٣]

چه نيروى عظيمى بايد پشت سر اين كرات و منظومه‌هاى فوق‌العاده بزرگ‌

[١]. بعضى نيز «موسعون» را به معنى‌ «قادرون» تفسير كرده‌اند؛ زيرا واژه‌ «وسعت» گاه به‌معنى قدرت مى‌آيد؛ اما مفهوم توسعه دادن، آشكارتر است.

[٢]. آغاز و انجام جهان، صفحه ٧٧ (با تلخيص).

[٣]. مرزهاى نجوم، صفحه ٣٣٨.