پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٧ - 4- درسهاى توحيدى در وجود پرندگان

اين گوشه‌اى از خدمات پرندگان به كشاورزان و محيط زيست است. حال فرض كنيد آنها سهم مختصرى از دانه‌هاى غذائى و ميوه‌هاى ما را نيز ببرند،- سهمى كه يكهزارم مزد آنها نمى‌شود!- آيا اين سبب مى‌گردد كه ما آنها را حيوانات موذى و مزاحم بدانيم؟

چه كسى اين مأموريت را به اين پرندگان سپرده است كه براى تعادل قوا در عالم جانداران و حشرات كه خود آنها نيز فوائدى دارند نقش مهمّى را بر عهده بگيرند؟!

٤- درس‌هاى توحيدى در وجود پرندگان‌

امام صادق عليه السلام اين معلم بزرگ توحيد در حديث معروف مفضل مى‌فرمايد:

«اى مفضّل! در اندام پرندگان و آفرينش آنها انديشه كن. از آنجا كه مقدّر شده در هوا پرواز كند، اندام آنها سبك و فشرده آفريده شده؛ تنها از ستون‌هاى چهارگانه بدن دو ستون را دارند، و از انگشتان پنجگانه به چهار انگشت اكتفا شده، و بجاى دو منفذ براى مدفوعات تنها يك منفذ، سينه او محدب آفريده شده تا به آسانى هوا را بشكافد، همانند سينه كشتى‌ها كه آب را مى‌شكافد. در دو بال و دم او پرهاى طولانى محكمى است كه بوسيله آن قادر بر پرواز مى‌شود، تمام اندام‌اش با پر پوشانيده شده تا هوا در آن داخل شود، و وزن‌اش را نسبت به حجم‌اش سبك كند، و چون مقدّر است كه طعمه‌اش دانه يا گوشت باشد و آن را فوراً ببلعد و بدون جويدن پرواز كند دندان از وجود او حذف شده، و بجاى آن منقارى محكم و تيز و طولانى دارد كه از ربودن دانه و جدا كردن گوشت خسته و ناراحت نمى‌شود، و چون از دندان محروم شده حرارت خاصّى در درون او وجود دارد كه دانه‌هاى درشت را نرم مى‌كند. (و به اين ترتيب هاضمه مخصوصى غير از هاضمه انسان‌ها دارد.)