پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٣ - 1- پيدايش رعد و برق از نظر علم روز

حمد آنها از روى عقل و شعور و درك است.

فخررازى در تفسير خود مى‌گويد: «بعيد نيست كه خداوند حيات و علم و قدرت و نطق را در اجزاى ابر ايجاد كند؛ و صدايى كه به گوش مى‌رسد از افعال اختيارى او باشد، همانگونه كه كوه‌ها در زمان داود و سنگريزه‌ها در زمان پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم تسبيح خدا گفته‌اند.» [١]

هريك از اين دو احتمال باشد، در بحث ما تفاوتى ندارد؛ و در هر حال معلوم مى‌شود در اين پديده آسمانى اسرارى نهفته است كه بيانگر عظمت خالق و آيتى از آيات او است.

اصولًا آب و بخار و ابرى كه از آن ناشى مى‌شود موجودى است ضد آتش ولى به قدرت پروردگار آتش عظيمى از آن بر مى‌خيزد كه از تمامى آتش‌هاى روى زمين سوزان‌تر است. همچنين بخار، جسم بسيار لطيفى است ولى صدائى از آن بر مى‌خيزد كه از افتادن اجسام سخت و سنگين بر نمى‌خيزد.

از مجموع اين آيات به خوبى استفاده مى‌شود كه‌ «رعد» و «برق» هر كدام از پديده‌هاى قابل توجّه جهان هستى است كه بايد جدّاً روى آن مطالعه كرده، و به اسرار آن آشنا شد، و از آن به عظمت خالق آنها پى برد؛ و اين مطلب در بخش توضيحات به خواست خدا خواهد آمد.

توضيحات:

١- پيدايش رعد و برق از نظر علم روز.

دانشمندان امروز معتقدند كه جرقّه زدن آسمان از اينجا به وجود مى‌آيد كه دو قطعه ابر با بارهاى الكتريكى مختلف: (يكى مثبت و ديگرى منفى)، به هم نزديك مى‌شوند، و درست مانند نزديك شدن سر دو سيم برق جرقّه مى‌زنند.

از آنجا كه قطعه‌هاى ابر، بار الكتريكى عظيمى دارند جرقّه آن هم عظيم‌

[١]. تفسير كبير، جلد ١٩، صفحه ٢٥.