پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦١ - اسرار آفرينش رعد و برق

بعضى از اهل لغت گفته‌اند: كه موارد استعمال صاعقه سه گونه است: مرگ و عذاب و آتش. [١] ولى ظاهر اين است كه همه از لوازم آن معنى اصلى است.

تفسير و جمع‌بندى:

اسرار آفرينش رعد و برق‌

نخستين آيه مورد بحث با صراحت، برق آسمان را يكى از آيات خدا مى‌شمرد: «آيتى كه گاهى توأم با خوف و گاهى همراه با اميد است» وَ مِنْ آياتِهِ يُرِيْكُمُ الْبَرْقَ خَوْفاً وَ طَمَعا.

ترسى كه ناشى از صداى مهيب همراه آن، و احتمال توأم شدن با صاعقه‌هاى مرگبار است؛ و اميد و طمع به خاطر احتمال نزول باران، چرا كه در بسيارى از موارد، رگبارهاى پربركتى بعد از رعد و برق ايجاد مى‌شود.

شايد به همين دليل در ادامه آيه مى‌افزايد: «و خداوند از آسمان آبى نازل مى‌كند كه زمين را به وسيله آن بعد از مرگ حيات مى‌بخشد»: وَ يُنَزِّلُ مِنَ السَّماءِ ماءاً فَيُخِيْىْ بِهِ اْلأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها

زمين خشك و سوزانى كه بوى مرگ از آن به مشام مى‌رسيد؛ بعد از چند باران و رگبار حياتبخش چنان زنده مى‌شود و گل‌ها و گياهان در آن مى‌خندند كه گوئى هرگز آن زمين سابق نيست.

لذا در پايان آيه باز به عنوان تأكيد مى‌افزايد: «در اين امور آيات و نشانه‌هايى است براى آنها كه انديهش مى‌كنند» انَّ فِى ذلِكَ لَاياتٍ لِقَومٍ يَعْقِلُوْنَ‌

آنها مى‌فهمند كه اين پديده‌ها ساده نيست كه به صورت تصادف و اتفاق رخ داده باشد؛ پس در آن مى‌انديشند و به اسرارش آشنا مى‌شوند.

همين معنى در دومين آيه مورد بحث با تعبير ديگرى آمده است؛ و به عنوان‌

[١]. مفردات راغب و لسان العرب و التحقيق فى كلمات القرآن الكريم.