پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٤ - بلند آسمان، آيت حق بود!

در آيه سوّم در كنار آفرينش آسمان‌ها و زمين كه از آيات آفاقى است مسأله اختلاف زبان‌ها و رنگ‌ها را قرار داده كه از آيات انفسى است. مى‌فرمايد: «از نشانه‌هاى او آفرينش آسمان و زمين و اختلاف زبان‌ها و رنگ‌هاى شماست» وَ مِنْ آياتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ اْلأَرْضِ وَ اخْتِلافُ الْسَنِتِكُمْ وَ الْوانِكُم‌

اختلاف زبان‌ها و رنگ‌ها خواه به معنى تفاوت زبان‌هايى باشد كه انسان به آن تكلّم مى‌كنند، و تفاوت رنگ چهره‌هاى آنها، و خواه به معنى آهنگ صداها و الوان زندگى و تفكّر و ذوق و سليقه و استعداد آنها، يا هر دو؛ اين تنوّع عجيب كه سبب شناسائى مردم از يكديگر، و خالى نماندن هيچ‌يك از پست‌هاى اجتماعى مى‌شود، با نظام دقيقى كه بر آن حاكم است، از نظام عجيبى كه بر آسمان‌ها و زمين حكومت مى‌كند جدا نيست، و همه با هم پيوند دارد، و همه دليل ذات اقدس خداوند عالم و قادرند.

آيه چهارم و پنجم فقط به آفرينش آسمان و زمين اشاره مى‌كند و آن را از آيات حق مى‌شمرد؛ چرا كه بدون هرگونه ضميمه‌اى اين خلقت بزرگ خود از آيات روشن خدا است. منتهى در آيه پنجم روى مسأله قانون مندى و هدف دار بودن اين آفرينش تكيه كرده و با تعبير «بالحقّ» آن را مشخّص مى‌سازد.

در آيه ششم مطلب تازه‌اى مطرح شده، و آن آفرينش آسمان‌ها و زمين در شش روز است؛ مى‌فرمايد: «پروردگار شما همان كسى است كه آسمان‌ها و زمين را در شش روز آفريد»: انَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِىْ خَلَقَ السَّمواتِ وَ اْلأَرضَ فِى سِتَّةِ أَيْامٍ‌

آفرينش آسمان‌ها و زمين در شش روز، در هفت آيه از قرآن مجيد مطرح شده است؛ [١] و اين نشان مى‌دهد كه قرآن توجّه و عنايت مخصوصى به مسأله‌

[١]. سوره فرقان، آيه ٥٩- سوره سجده، آيه ٤- سوره ق، آيه ٣٨- سوره حديد، آيه ٤- سوره‌اعراف، آيه ٥٤- سوره هود، آيه ٧.