پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٨ - اشاره

١٠- انَّ اللَّهَ فالِقُ الْحَبِّ وَ النَّوَى‌ ... ذلِكُمُ اللَّهُ فَأنَّى‌ تُؤْفَكُوْنَ‌ [١]

ترجمه:

١- «آيا آنها به زمين نگاه نكردند، چه اندازه در آن از انواع گياهان آفريديم؟»

- «در اين نشانه روشنى است (بر وجود خدا) ولى اكثر آنها هرگز مؤمن نبوده‌اند.»

٢- «آيا بت‌هايى كه معبود شما هستند بهترند يا كسى كه آسمان و زمين را آفريده؟ و براى شما از آسمان، آبى فرستاد كه با آن باغ‌هايى زيبا و سرورانگيز رويانيديم، شما هرگز قدرت نداشتيد درختان آن را برويانيد، آيا با اين حال معبود ديگرى با خدا است؟ نه، آنها گروهى هستند كه (از روى نادانى) مخلوقات خدا را در رديف او قرار مى‌دهند.»

٣- «آسمان‌ها را بدون ستونى كه قابل رؤيت باشد آفريد، و در زمين كوه‌هايى افكند، تا شما را به لرزه در نياورد، و از هرگونه جنبنده‌اى روى آن منتشر ساخت، و از آسمان، آبى نازل كرديم و به وسيله آن در روى زمين انواع گوناگونى از جفت‌هاى گياهان پر ارزش رويانديم- اين آفرينش خدا است، اما به من نشان دهيد معبودانى كه غير او هستند چه چيز را آفريده‌اند؟

ولى ظالمان در گمراهى آشكارند.»

٤- «زمين مرده براى آنها آيتى است ما آن را زنده كرديم و دانه‌هايى از آن خارج ساختيم و آنها از آن مى‌خورند- و در آن باغ‌هايى از نخل‌ها و انگورها قرار داديم و چشمه‌هايى از آن بيرون فرستاديم- تا از ميوه آن‌

[١]. سوره انعام، آيه ٩٥. آيات فراوان ديگرى در قرآن مجيد نيز به اين معنى اشاره مى‌كند؛ مانند آيات زير: سوره نبأ، آيه ١٥- سوره طه، آيه ٥٣- سوره عبس، آيه ٢٧- سوره ق، آيه ٧- سوره بقره، آيه ٢٦١- سوره بقره، آيه ٢٢- سوره ابراهيم، آيه ٣٢- سوره انعام، آيه ١٤١- سوره اعراف، آيه ٥٧- سوره نحل، آيه ٦٧.