پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٤ - 2- آيا روزى مقسوم است؟

مهم و ضرورى محرّكى در طبع آدمى آفريده كه او را به سوى آنها مى‌راند.» [١]

به همين دليل براى انسان‌هاى سالم، تمايل به نوعى از غذا، دليل بر نيازمندى بدن به خصوص آن غذا است؛ و نيز به همين دليل چنين اشخاصى، بايد به اين گونه تمايلات درونى پاسخ مثبت دهند. دانشمند معروف روسى پاولف مى‌گويد: «غذاى طبيعى و مفيد، غذائى است كه با اشتهاء و لذّت، صرف شود.» [٢]

به همين دليل، رژيم گرفتن در برابر غذاهايى كه مورد علاقه انسان است براى يك انسان سالم، معنى ندارد؛ چرا كه تمايل او به غذاها خود بهترين دليل نياز بدن به آنها است.

اين چه تشكيلاتى است كه اين قدر حساب شده است كه خودش نوع نيازمندى و سوخت و ساز خويش را تعيين مى‌كند؟ و به محض اينكه كمبودى رخ دهد؛ از طريق مخابرات مرموزاش، طبع آدمى را بيدار و به سراغ آن مى‌فرستد؟ آيا اين گونه امور را مى‌توان، حمل بر تصادف كرد؟ و آيا بدون عقل و تدبير گسترده‌اى امكان چنين برنامه منظّمى وجود دارد؟!

٢- آيا روزى مقسوم است؟

در بعضى از آيات فوق اين نكته آمده است كه رزق هر جنبنده‌اى بر خدا است؛ و خدا آن را تكفل فرموده است: وَ ما مِنْ دابَّةٍ فِى اْلأَرْضِ الّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُها ... [٣] و در بعضى ديگر آمده است كه وسعت و تنگى روزى به خواست‌

[١]. بحارالانوار، توحيد مفضّل، جلد ٣، صفحه ٧٨ و ٧٩.

[٢]. اولين دانشگاه، جلد ٤، صفحه ١٩٥.

[٣]. سوره هود، آيه ٦.