پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٣ - بلند آسمان، آيت حق بود!

البته فراموش نكنيد كه برخورد اشعّه مرگبار كيهانى به زمين در صورت عدم وجود اين سقف محفوظ آثار مخرب‌اش بيش از خطرات اين سنگ‌ها است؛ و شايد روى همين جهات است كه در پايان آيه مى‌فرمايد «آنها (كافران) از نشانه‌هاى خدا در زمين روى گردانند» وَ هُمْ عَنْ آياتِها مُعْرِضوْنَ‌

در دوازدهمين و آخرين آيه، باز به يكى ديگر از ويژگى‌هاى آسمان‌ها اشاره مى‌كند كه از معجزات علمى قرآن مجيد است؛ مى‌گويد: «خداوند همان كسى است كه آسمان‌ها را بدون ستونى كه بتوانيد مشاهده كنيد برپا داشته است»:

اللَّهُ الَّذِىْ رَفَعَ السَّماواتِ بِغَيْرٍ عَمَدٍ تَرَوْنَها

اين تعبير نشان مى‌دهد كه آسمان‌ها، ستونى دارد اما قابل مشاهده نيست! اين ستون نامرئى، چه چيزى جز تعادل قانون جاذبه و دافعه (نيروى گريز از مركز) مى‌تواند باشد؟ آرى اين تعادل جاذبه و دافعه، يك ستون فوق‌العاده نيروند اما نامرئى است كه تمام كرات منظومه شمسى و ساير منظومه‌ها را در مدارشان محكم برپا داشته، و مانع از آن مى‌شود كه بر يكديگر سقوط كنند، و يا چنان از هم دور شوند كه نظام آنها از همه گسسته شود.

توجّه داشته باشيد كه‌ «عَمَد» (بر وزن صَمَد) اسم جمع از مادّه‌ «عمود» به معنى ستون است؛ و اگر قرآن مى‌خواست بگويد: آسمان‌ها ستون ندارد؛ كافى بود بفرمايد: رَفَعَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ، ولى اضافه جمله‌ تَرَوْنَها دليل روشنى است بر اينكه منظور نفى ستون‌هاى مرئى است؛ و لازمه آن، اثبات ستون نامرئى است.

لذا در حديث معروفى از امام على بن موسى الرّضا عليه السلام مى‌خوانيم كه در برابر بعضى از بى‌خبران كه مى‌گفتند: آسمان‌ها ستون ندارد، امام فرمود:

«سُبْحانَ اللَّهِ أَليْسَ اللَّهُ يَقُوْلُ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها»: «عجيب است مگر خداوند نمى‌فرمايد:" بدون ستونى كه قابل مشاهده است؟"»، آن شخص مى‌گويد:

«آرى» امام عليه السلام بلافاصله مى‌فرمايد: «ثَمَّ عَمَدٌ وَلكِنْ لا تَرَوْنَها» «پس در آنجا