پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٧ - 1- تمدن عجيب زنبوران!

«خلاصه ما نمى‌توانيم بفهميم قوانين كشور زنبوران كه به وسيله روح كندو وضع شده؛ در كدام مجلس شورا مطرح و تصويب و تصميم به اجراى آن گرفته مى‌شود، و كيست كه فرمان حركت را در روز معيّن صادر مى‌كند؟!» [١]

ولى قرآن پاسخ تمام اين سؤالات را با تعبير بسيار زيبا و جالبى بيان كرده است مى‌فرمايد: وَ أوْحى‌ رَبُّكَ الَى النَّحْلِ: «پرودگارت به زنبور عسل وحى فرستاد!» همان تعبيرى كه درباره پيامبران بزرگ بيان فرموده است.

درست است كه اين وحى با آن وحى فرق بسيار دارد، ولى هماهنگى تعبير دليلى بر اهمّيّت علم و دانشى است كه خداوند در اختيار زنبوران عسل گذارده، تا آنجا كه متفكران عالم را به مطالعه پيرامون حال آنها دعوت مى‌كند.

خانه ساختن زنبور عسل مسلّماً با الهام خداوندى است، چون خانه‌هاى مسدس منظّمى مى‌سازد كه از كمترين مقدار موم بيشترين گنجايش حاصل مى‌شود. (و تمام زواياى آن قابل استفاده و مقاومت آن در برابر فشار نيز زياد است) خانه‌هاى آنها دو طبقه است، هنگامى كه در كوه يا درختان بيابان خانه كنند منحصر به همان دو است ولى در كندوهاى مصنوعى طبقات را دو به دو افزايش مى‌دهند تا آنجا كه گنجايش كندو است.

قعر هر خانه به شكل هرمى است كه از سه سطح لوزى شكل تشكيل شده و رأس و برجستگى‌هاى يك طبقه در فرورفتگى طبقه زير قرار گرفته است.

تجربه نشان مى‌دهد كه اگر سطحى از موم به شكل مربع يا شكل ديگرى كه دلخواه زنبور نيست به وسيله قالب‌هاى مصنوعى پى‌ريزى كنند و زنبور را در آن رها سازند او به نيروى الهام الهى از آن پايه غلط پيروى نمى‌كند، و ديوارها را به شكل صحيح بالا مى‌برد.

يكى از دانشمندان، (لوزى) قعر خانه زنبوران را اندازه گرفت، زاويه بزرگ آن صد و نه درجه و بيست و هشت صدم درجه بود، سپس اين مسأله را به يك مهندس بزرگ آلمانى به نام كنيك به صورت يك سؤال كلى داد كه اگر كسى‌

[١]. كتاب زنبور عسل، نوشته مترلينگ، صفحه ٣٥ و ٣٦ با تخليص.