پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٤ - 2- عجائب پرندگان و پرندگان عجيب

خطبه‌هاى نهج‌البلاغه خطبه (طاووس) روى اين مطلب تأكيد كرده مى‌فرمايد:

«وَ مِنْ اعْجَبِها خَلْقاً الطاوُوُسُ الَّذِى اقامَهُ فى احْكَمِ تَعْديلٍ ...»: «يكى از شگفت‌ترين پرندگان از نظر خلقت طاووس است كه خداوند او را در موزون‌ترين شكل آفريده، و با رنگ‌هاى مختلف به عالى‌ترين صورت رنگ‌آميزى نموده ...»

هنگام حركت به سوى جفت خويش بال‌ها را مى‌گشايد، و همچون چترى بر سر خود سايبان مى‌سازد! گوئى بادبان كشتى است كه ناخدا آن را بر افراشته، و هر لحظه آن را به طرفى مى‌چرخاند، او با اين همه زيبائى و رنگ در دريايى از غرور فرو مى‌رود، و با حركات متفاخرانه‌اش به خود مى‌نازد ...» [١]

پرندگان مهاجر نيز از شگفت‌ترين نوع پرندگان هستند. آنها گاهى تقريباً تمام مسافت ميان قطب شمال و جنوب را طى مى‌كنند، سپس به محل اوّل خود، بازگشت مى‌نمايد؛ و به اين ترتيب، سفرى بسيار طولانى و دور و دراز كه هزاران كيلومتر است، در پيش دارند؛ و عجب اينكه در اين مسافت فوق‌العاده طولانى، از وسائل راهنمائى مرموزى استفاده مى‌كنند كه به كمك آن مى‌توانند راه خود را از ميان كوه‌ها و جنگل‌ها و دشت‌ها و كوه‌ها و درياها پيدا كنند.

از همه عجيب‌تر اينكه: گاهى هفته‌ها، بدون يك لحظه توقّف، شب و روز به پرواز خود ادامه مى‌دهند بى آنكه نياز به غذا داشته باشند، زيرا قبل از آغاز مسافرت خود با يك الهام درونى، شروع به پرخورى كرده و بيش از اندازه نياز غذا مى‌خورند؛ و اين غذاها به صورت چربى در اطراف بدنشان ذخيره مى‌شود، تا انرژى لازم را براى اين پرواز طولانى بى‌وقفه از آن كسب كنند.

آيا آنها از قوّه مغناطيسى قطب زمين، براى پيدا كردن مسير خود استفاده مى‌كنند؟ يا از وضع قرار گرفتن خورشيد در آسمان و ستارگان شب‌ها؟ در اين صورت بايد ستاره‌شناسان لايق و قابلى باشند، و يا وسيله مرموز ديگرى كه ما هنوز نشناخته‌ايم؟

[١]. دنباله اين سخن را در خطبه ١٦٥ نهج‌البلاغه مطالعه فرمائيد.