پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧٢ - 1- پيدايش و فايده بادها

نعمت‌هايش را بجا آوريد» وَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُروُنَ‌

براى اينكه كشتى‌ها بتوانند از اقيانوس‌ها و درياها به عنوان مهم‌ترين راه حمل و نقل مال التّجاره‌ها و مسافرت انسان‌ها استفاده كنند؛ بايد امورى دست به دست هم دهد:

كيفيّت و قوانينى بر مواد سنگين و سبك حاكم باشد كه آن را روى آب نگهدارد. لغزندگى آب، و بادهاى منظّمى كه بر صفحه اقيانوس‌ها مى‌وزد، و عمق كافى درياها دست به دست هم دهد تا كشتى‌هاى غول پيكر بتوانند بر صفحه اقيانوس‌ها حركت كنند. كشتى‌هايى كه با استفاده از نيروى بخار به صورت عظيم‌ترين صنايع بشر در آمده، و گاه يكى از آنها به عظمت يك شهر است و مى‌تواند كارى را كه ده‌ها هزار اتومبيل انجام مى‌دهند به تنهايى انجام دهد. (كشتى‌هاى پانصد هزار تنى به اندازه پنجاه هزار اتومبيل ده تن، بار با خود مى‌برد!)

اين مسأله به اضافه مسأله استخراج انواع مواد غذائى و غير غذائى و زينتى، دليل روشنى است بر علم و قدرت خالق جهان كه اين همه نعمت را به رايگان در اختيار انسان‌ها قرار داده است.

در دوّمين آيه همان نعمت‌هاى سه گانه‌اى را كه در آيه قبل به آن اشاره شده بود (گوشت تازه، وسائل زينتى، حركت كشتى‌ها بر صفحه درياها) نيز تكرار شده و روى آنها تكيه نموده است. با اين تفاوت كه در آغاز آيه به درياهاى آب شيرين و آب شور اشاره مى‌كند؛ و مى‌گويد: «اين دو دريا ... كه يكى آبش شرين و نوشيدنش خوشگوار است و اين يكى شور و تلخ و گلوگير است يكسان نيستند» وَ ما يَسْتَوِى الْبَحْران هذا عَذْبٌ فُراتٌ سائِغٌ شَرابُهُ وَ هذا مِلْحٌ أُجاجٌ‌

گرچه اكثر درياهاى روى زمين درياهاى آب شورند؛ ولى دريا و درياچه‌هاى آب شيرين نيز كم نيستند كه نمونه‌هاى متعدّدى از آن در ايالات متحده ديده مى‌شود، و مورد استفاده فراوان است. بعلاوه نهرهاى عظيمى كه به‌