پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤١ - 2- زبان، اين عضو همه فن حريف!

درست كند، سپس با همان سرعت به انتخاب كلمه دوم، و توليد اصوات معيّن بپردازد، و به همين ترتيب ادامه دهد تا يك جمله كامل شود. اگر فكر در انتخاب كلمات، مختصر اشتباهى كند و يا زبان از چرخش‌هاى سريع خود به اطراف دهان كمترين قصورى ورزد، جمله اشتباه از آب در مى‌آيد.

حال فكر كنيد يك گوينده هنگامى كه يك ساعت سخنان موزون و فصيح و بليغ مى‌گويد؛ و زبان‌اش هزاران بار به اطراف دهان گردش كرده و درست روى مقاطع حروف تكيه مى‌كند- آن هم در محيط كوچكى كه قدرت مانور در آن بسيار كم است- چه كار عجيب و معجزه آسائى انجام مى‌دهد، و اين نيست مگر قدرت نمائى عظيم پروردگار.

مسلّماً لب‌ها همانگونه كه قبلًا نيز اشاره كرديم كار زبان را تكميل مى‌كنند، و قسمتى از حروف را مى‌سازند و اين هماهنگى ميان دو عضو خود موضوع جالب و شگفت‌انگيزى است و از آن مهم‌تر كار فكرى مقارن آن است.

خلاصه هريك از اعضاى ظاهرى يا دستگاه‌هاى داخلى بدن همچون قلب و مغز و عروق و سلسله اعصاب خود داستان مفصّل و شگفت‌انگيزى دارند كه اگر بخواهيم به ذكر اسرار يك يك آنها بپردازيم هفتاد من كاغذ كه سهل است، هزاران كتاب از اسرار آنها پر مى‌شود. چه بهتر كه به قصور خود در اين زمينه اعتراف كنيم و سر تعظيم بر آستان آفريدگار فرود آريم، و به گفته آن شاعر درباره آفرينش خود مترنّم شويم و بگوئيم اى انسان: