پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٠ - 2- زبان، اين عضو همه فن حريف!

٤- كنترل مواد غذائى- زبان به خاطر حسّ نيرومند چشائى مى‌تواند بسيارى از مواد نامناسب، و مضر و مسموم براى بدن را تشخيص دهد، و بيرون بريزد؛ اگر اين مأمور كنترل آگاه در اين در ورودى بدن نبود، خيلى زود انسان بر اثر خوردن غذاهاى نامناسب، بيمار مى‌شد، و جان او به خطر مى‌افتاد. يك غذاى تلخ و بسيار شور، يا فوق‌العاده تند، و يا فاسد و خراب، قبل از هر چيز زبان را خبردار مى‌كند، تا مانع ورود آن در كشور تن شود. آرى اين پاسبان فداكار، در تمام مدّت شبانه روز وظيفه دار كنترل تمام مأكولات و مشروبات است.

٥- تميز كردن دهان- لابد امتحان كرده‌ايد كه بعد از تمام شدن غذا باز مدّتى دهان و زبان، مشغول حركت است؛ اين حركت براى رفت و روب باقيمانده غذا است كه در هر گوشه فضاى دهان جمع آورى شده به پائين فرستاده شود، اين كار عمدتاً بر عهده زبان است و حتّى دندان‌ها را نيز تا حد زيادى تميز مى‌كند. خلاصه زبان يك نظافت‌چى تمام عيار براى دهان محسوب مى‌شود.

٦- سخن گفتن- و بالاخره مهم‌ترين و حسّاس‌ترين وظيفه زبان، همان بيان است كه قرآن مجيد در آغاز سوره رحمان مخصوصاً براى معرفى خداوند روى آن تكيه كرده؛ مى‌فرمايد: الرَّحْمنُ عَلَّمَ الْقُرانَ خَلَقَ اْلأِنْسانَ عَلَّمَهُ الْبَيانَ‌: «خداوند قرآن را تعليم فرمود، و انسان را آفريد، و سخن گفتن را به او آموخت.» گرچه حرف زدن بر اثر ممارست زياد براى ما مطلبى بسيار ساده و پيش پا افتاده است؛ ولى در حقيقت يكى از پيچيده‌ترين كارهايى است كه انسان با زبان و فكرش انجام مى‌دهد.

نخست بايد از ميان ده هزار، صد هزار، و گاه بيشتر نخستين كلمه مورد نظر را انتخاب كند، و بعد به زبان فرمان دهد كه با پيچ و خم‌هاى سريع و ماهرانه خود روى مقاطع حروف بچرخد، و حرف‌هاى مورد نظر را با كمك دستگاه ريه و حنجره و تارهاى صوتى بسازد و آنها را به هم پيوند داده و يك كلمه‌