پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٤ - اشاره

نيست، با اين حال چگونه به سوى باطل منحرف مى‌شويد؟»

٢- «خداوند همان كسى است كه شما را آفريد، سپس روزى داد بعد مى‌ميراند، سپس زنده مى‌كند، آيا هيچيك از همتايانى كه براى خدا ساخته‌ايد چيزى از اين كارها را مى‌توانند انجام دهند؟ منزه است او، و برتر است از آنچه همتاى او قرار مى‌دهند.»

٣- «يا كسى كه آفرينش را آغاز كرد، و سپس آن را تجديد مى‌كند، و كسى كه شما را از آسمان و زمين روزى مى‌دهد، آيا معبودى با خداست؟

بگو: دليلتان را بياوريد اگر راست مى‌گوئيد!»

٤- «يا آن كسى كه شما را روزى مى‌دهد اگر روزيش را باز دارد (چه كسى مى‌تواند نياز شما را تأمين كند؟) ولى آنها در سركشى و فرار از حقيقت لجاجت مى‌ورزند.»

٥- «آيا نديدند كه خداوند روزى را براى هركس بخواهد گسترده يا تنگ مى‌سازد؟ در اين نشانه‌هايى است براى جمعيّتى كه ايمان مى‌آورند (و آماده پذيرش حق‌اند).»

٦- «خداوند روزى دهنده و صاحب قوت و قدرت است.»

٧- «هيچ جنبنده‌اى در زمين نيست مگر اين كه روزى آن بر خدا است، او قرارگاه و محل نقل و انتقالش را مى‌داند، همه اينها در كتاب آشكارى ثبت است (كتاب علم پروردگار).»

٨- «بگو: چه كسى شما را از آسمان و زمين روزى مى‌دهد؟ بگو: اللَّه، و ما با شما بر هدايت، يا در ضلالت آشكارى هستيم!»

٩- «و از آسمان، آبى پر بركت فرستاديم و به وسيله آن باغ‌ها و دانه‌هايى را كه درو مى‌كنند رويانديم- و نخل‌هاى بلند قامت كه ميوه‌هاى متراكم دارند- همه اينها به منظور بخشيدن روزى به بندگان است.»

١٠- «انسان بايد به غذاى خويش بنگرد- ما آب فراوانى از آسمان فرو ريختيم- سپس زمين را از هم شكافتيم- و در آن دانه‌هاى فراوانى رويانديم- و انگور و سبزى بسيار- و زيتون و نخل فراوان- و باغ‌هاى پر درخت- و ميوه و چراگاه- تا وسيله‌اى براى بهره‌گيرى شما و چهار پايانتان باشد.»