پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٢ - اشاره

١٦- نشانه‌هاى او در آفرينش ارَزاق عمومى‌

اشاره:

هر موجود زنده‌اى براى ادامه حيات خود نيازهايى دارد؛ يا به تعبير ديگر فعاليّت‌هاى حياتى، مواد انرژى زائى مى‌طلبد كه دائماً بايد به موجود زنده برسد، و به اصطلاح جبران مافات، و بدل مايتحلّل گردد.

اين مواد بايد از تمام جهات دقيقاً متناسب با آن موجود زنده باشد؛ تا بتواند به راحتى از آن بهره گيرد.

نظام رزق و روزى در عالم آفرينش، و چگونگى تهيه آنها، و سپس طرز قرار گرفتن در اختيار هر موجود زنده، و همچنين طرز استفاده از آنها نظام بسيار ظريف و دقيق، و گاه اسرارآميز است كه فصلى از نشانه‌هاى مهم توحيد و علم و قدرت خداوند در آن نهفته است؛ لذا قرآن كراراً در آيات مختلف روى آن تكيه كرده است.

با اين اشاره به قرآن باز مى‌گرديم و به آيات زير گوش جان فرا مى‌دهيم:

١- يا أَيُّها النّاسُ أُذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ هَلْ مِنْ خالِقٍ غَيْرُ اللَّهِ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماءِ وَ اْلأَرْضِ لاالهَ الَّا هُوَ فَأنَّى‌ تُؤْفَكُوْنَ‌ [١]

٢- اللَّهُ الَّذِى خَلَقَكُمْ ثُمَّ رَزَقَكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيْكُمْ هَلْ مِنْ شُرَكائِكُمْ مَنْ يَفْعَلُ مِنْ ذلِكُمْ مِنْ شَى‌ءٍ سُبْحانَهُ وَ تَعالى‌ عَمّا يُشْرِكُوْنَ‌ [٢]

٣- أَمَّنْ يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهُ وَ مَنْ يَرْزَقَكُمْ مِنَ السَّماءِ وَ اْلأَرْضِ أَأِلهٌ مَعَ اللَّهِ قُلْ هاتُوا بُرْهانَكُمْ انْ كُنْتُمْ صادِقِيْنَ‌ [٣]

٤- أَمَّنْ هذَا الَّذِىْ يَرْزُقُكُمْ إنْ أَمْسَكَ رِزْقَهُ بَلْ لَجُّوافِى عُتُوِّ

[١]. سوره فاطر، آيه ٣.

[٢]. سوره روم، آيه ٤٠.

[٣]. سوره نمل، آيه ٦٤.