پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٤ - 2- اسرار پيدايش ابرها و ريزش باران

٩- ارتفاع ابرها از سطح زمين از ارتفاع بلندترين قطعات زمين بيشتر است؛ و به اين ترتيب نقطه‌اى از آب باران بى‌بهره نمى‌ماند.

١٠- بر سطح كوه‌هاى بلند انواع درختان جنگلى و گياهان داروئى و غذائى مى‌رويد؛ و اين به دليل آن است كه باران سهم آب لازم را به آنها مى‌رساند، و اگر باران نبود آنها هم مى‌خشكيدند.

١١- امروز سدهاى عظيمى ساخته شده كه قسمت مهمّى از برق دنيا را تأمين مى‌كند؛ و كارخانه‌هاى عظيم را به حركت در مى‌آورد. اگر درست بينديشيم اين هم از بركات ريزش باران بر كوهسارها است.

١٢- قسمتى از تراوشات ابرها به صورت برف بر زمين مى‌نشيند كه بيش از همه در قلّه‌هاى كوه‌ها به عنوان منابع عظيم آب ذخيره مى‌شود، و در مناطق ديگر نيز به ذخائر آب‌هاى زير زمينى كمك مى‌كند، چرا كه تدريجاً ذوب مى‌شود و در زمين فرو مى‌رود. ولى اگر به جاى باران هميشه برف مى‌باريد بسيارى از فوائد گفته شده در بالا وجود نداشت.

١٣- ابرها درياهاى معلّق در آسمان‌اند، و چه بزرگ است خداوند كه اين همه آب را برخلاف قانون جاذبه، به آسمان فرستاده، و به آسانى از نقطه‌اى به نقطه‌اى ديگر مى‌برد!

١٤- علاوه بر همه اينها ابرها در زمستان تأثير قابل ملاحظه‌اى در كاستن از شدّت سرما دارند و در تابستان از گرما.

١٥- ابرها حامل الكتريسته‌هاى مختلفى هستند كه سبب پيدايش رعد و برق‌ها مى‌شوند؛ و به خواست خدا در بحث‌هاى مربوط به رعد و برق درباره تأثير اين دو پديده سخن خواهيم گفت.

در مجموع اين دو پديده كه ما آنها را بر اثر انس زياد امورى عادّى و ساده و پيش پا افتاده فكر مى‌كنيم، بسيار شگفت‌انگيز و اسرارآميزند؛ و به خوبى مى‌توان آيات عظيم توحيد را در لابه‌لاى اسرار آنها مطالعه كرد، و از اين نشانه‌هاى بزرگ به عظمت آن ذات بى نشان پى برد.