پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٦ - سوگند به خورشيد و ماه و ستارگان

اين را نيز مى‌دانيم كه هميشه سوگند به چيزى ياد مى‌شود كه داراى اهميّت خاصّى باشد؛ و اگر اين سوگند از شخص بزرگى صادر شود اهمّيّت بيشترى خواهد داشت، و اگر براى موضوع مهمّى سوگند ياد شود باز اهمّيّت بيشترى پيدا مى‌كند. حال فكر كنيد وقتى خداوند بزرگ براى مسأله مهم معاد به خورشيد و ماه سوگند ياد مى‌كند، دليل بر عظمت فوق‌العاده اين دو اختر تابناك است، و گوياى اين واقعيّت مى‌باشد كه اين دو اختر از نظر قرآن اهمّيّت فوق‌العاده‌اى دارند.

وانگهى چرا خداوند براى اثبات مسأله قيامت و حساب به كواكب آسمانى و شب و روز سوگند ياد مى‌كند؟ براى اينكه نظام حاكم بر اين امور نشان مى‌دهد كه تمام ذرّات عالم داراى حساب است؛ بنابراين چگونه ممكن است اعمال انسان‌ها كه گل سر سبد عالم هستى هستند بدون حساب و كتاب باشد، و معاد و محكمه عدالتى وجود نداشته باشد.

دهمين و آخرين آيه مورد بحث سخن از نعمت وجود ستارگان و نظم دقيقى كه بر آنها حاكم است به ميان آورده؛ مى‌گويد: «خداوند همان كسى است كه ستارگان را براى شما قرارداد تا در تاريك‌هاى صحرا و دريا به وسيله آن هدايت شويد» وَ هُوَ الَّذِىْ جَعَلَ لَكُمْ النُّجُومَ لِتَهْتَدوا بِها فِى ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ

سپس مى‌افزايد: «ما نشان‌هاى خود را براى كسانى كه عالمند بيان داشتيم» قَدْ فَصَّلْنَا اْلآياتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُوْنَ‌

هميشه و در تمام طول تاريخ يكى از مهمترين وسائل راه‌يابى انسان در شب‌هاى تاريك، ستارگان آسمان بوده‌اند كه با كمك آنها در سفرهاى دريا و بيابان از گمراهى نجات مى‌يافته‌اند. حتى جمعى از دانشمندان معتقدند كه پرندگان مهاجر، همان پرندگانى كه گاه در طول سال هزاران كيلومتر راه را طى‌