پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٦ - 1- عظمت و وسعت آسمانها
صد ميليون ميليارد مىشود يعنى مجموعه كرات اين كهكشان، اين مقدار برابر كره زمين ما حجم دارد!
اگر به اين حساب، حساب ديگرى را افزون كنيم كه طبق آخرين تحقيقات دانشمندان حداقل يك ميليارد كهكشان در اين عالم كشف شده! در اينجا عقل و دانش بشرى با تحيّر وصفناپذير اعتراف مىكند كه عظمت و بزرگى از آن خداوندى است كه اين عالم بىنهايت بزرگ را آفريده است. (يك بار ديگر اعداد فوق را مطالعه كرده، در عظمت آن بينديشيد.)
تازه اين اعداد و ارقام، مربوط به ميزان علم و آگاهى بشر در حال حاضر است؛ و معلوم نيست در آينده چه عوالم جديدى كشف شود.
در اينجا شهادت رصدخانه: پالومار، درباره عظمت آسمانها، بسيار جالب است؛ آنجا مىگويد:
«تا وقتى دوربين (عظيم) رصدخانه پالومار ساخته نشده بود؛ وسعت دنيايى كه به نظر ما مىرسيد بيش از پانصد سال نورى نبود (منظور از سال نورى، مقدار فاصلهاى است كه نور با سرعت سيصد هزار كيلومتر در ثانيه، در يك سال مىپيمايد؛ و سيصد هزار كيلومتر در ثانيه يعنى بيش از هفت بار گردش كردن دور كره زمين در يك چشم برهم زدن)
ولى اين دوربين، وسعت دنياى ما را به هزاران ميليون سال نورى رساند، و در نتيجه ميليونها كهكشان جديد كشف شد كه بعضى از آنها هزاران ميليون سال نورى با ما فاصله دارد، ولى بعد از فاصله هزار ميليون سال نورى، فضاى عظيم و مهيب و تاريكى به چشم مىخورد كه هيچ چيز در آن ديده نمىشود ...
امّا بدون ترديد در آن فضاى مهيب و تاريك صدها ميليون كهكشان وجود دارد كه دنيايى كه در سمت ما است با جاذبه آن كهكشانها نگهدارى مىشود، و به نظر مىرسد كه تمام اين دنياى عظيمى كه ما مىبينيم جز ذرّه كوچك و بىمقدار از يك دنياى عظيمتر نيست؛ و هنوز اطمينان نداريم كه در آن سوى دنياى دوم، دنياى ديگرى نباشد!» [١]
[١]. مجلّه فضا، شماره ٥٦، فروردين ١٣٥١.