پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٩ - شرح مفردات

شما پس او را پرستش كنيد، آيا متذكر نمى‌شويد؟!»

٧- «هرگاه از آنها بپرسى چه كسى آسمان‌ها و زمين را آفريده، و خورشيد و ماه را مسخر كرده است؟ مى‌گويند «اللَّه»، پس با اين حال چگونه (از عبادت خدا) منحرف مى‌شوند؟!»

٨- «آفرينش آسمان‌ها و زمين از آفرينش انسان‌ها مهمتر است ولى اكثر مردم نمى‌دانند.»

٩- «رسولان آنها گفتند: آيا در خدا شك است؟! كسى كه آسمان‌ها و زمين را آفريده؟!»

١٠- «ما آسمان را با قدرت بنا كرديم و همواره آن را وسعت مى‌بخشيم- و راه گسترديم و چه خوب گستراننده‌ايم!»

١١- «و آسمان را سقف محفوظى قرار داديم، ولى آنها از آيات آن روى گردانند!»

١٢- «خداوند همان كسى است كه آسمان را- بدون ستونى كه قابل رؤيت باشد- آفريد، سپس بر عرش استيلا يافت (و زمام تدبير جهان را به دست گرفت) و خورشيد و ماه را مسخر ساخت.»

شرح مفردات:

«خَلْق» به گفته مقاييس اللّغة در اصل دو معنى دارد: يكى اندازه‌گيرى اشياء، و ديگر صاف و مسطّح بودن است.

راغب نيز در مفردات مى‌گويد: اصل اين كلمه، به معنى اندازه‌گيرى منظم و صحيح است. سپس مى‌افزايد: به معنى ايجاد اشياء بدون هيچ اصل و مادّه قبلى نيز استعمال مى‌شود (چرا كه ايجاد كردن، با اندازه‌گيرى و تنظيم همراه است.)

بعد مى‌گويد: خلقت به معنى ابداع و ايجاد بعد از عدم، مخصوص خدا است؛ اما به معنى تغيير صورت اشياء و تبديل چيزى به چيز ديگر در مورد انسان‌ها نيز تصوّر مى‌شود. اين واژه در معنى دروغ نيز به كار مى‌رود (شايد به‌