هود / ٦٩ـ٧٧: «وَلَقَدْ جاءَتْ رُسُلُنا إِبْراهِيمَ بِالْبُشْرى، قالُوا سَلاماً قالَ سَلامٌ فَما لَبِثَ أَنْ جاءَ بِعِجْل حَنِيذ.فَلَمّا رَأى أَيْدِيَهُمْ لا تَصِلُ إِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً قالُوا لا تَخَفْ إِنّا أُرْسِلْنا إِلى قَوْمِ لُوط.وَامْرَأَتُهُ قائِمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْناها بِإِسْحاقَ وَمِنْ وَراءِ إِسْحاقَ يَعْقُوبَ.قالَتْ يا وَيْلَتى أَأَلِدُ وَأَنَا عَجُوزٌ وَهذا بَعْلِي شَيْخاً إِنَّ هذا لَشَيْءٌ عَجِيبٌ.قالُوا أَتَعْجَبِينَ مِنْ أَمْرِ اللهِ رَحْمَتُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ إِنَّهُ حَمِيدٌ مَجِيد».

همانا رسولانِ ما به مژده نزد ابراهيم(عليه السلام) آمدند، سلام گفتند؛ ابراهيم(عليه السلام) سلام گفت؛ سپس بى درنگ (براى آنان) گوساله‌ى بريان آورد.

پس چون ديد كه دستهاى فرشتگان به سوى آن (گوساله‌ى بريان) دراز نمى‌شود؛ ناپسندشان دانست و از آنان ترسى به دل گرفت. گفتند مترس. ما به سوى قوم لوط فرستاده شده‌ايم.

همسر وى ايستاده بود، خنده‌اى كرد ما به او به (زائيدن) اسحاق و از پس او يعقوب، مژده داديم گفت، واى بر من! آيا من خواهم زائيد در حاليكه من پيرزنى هستم و اين (مرد) شوهر من پير است همانا اين چيز شگفتى است! فرشتگان گفتند آيا از تدبير خداوند در شگفت مى‌شوى؛ رحمت خدا و بركت‌هاى وى بر شما اهل اين خانه باد؛ همانا خدا ستوده‌ى بزرگوار است.

سپس مى‌فرمايد:

هود / ٨١: «قالُوا يا لُوطُ إِنّا رُسُلُ رَبِّك».

گفتند اى لوط ما رسولان پروردگار تو هستيم...

اين داستان در سوره حجر آيات ٥١ و ٦٤ و هم در سوره‌ى عنكبوت آيات ٣١ تا ٣٤، آمده است.

بارى، ازاين داستان در مى‌يابيم كه فرشتگان مى‌توانند از امورى كه بعد رخ خواهد داد، بشارت بدهند يعنى گونه‌اى علم غيب بوسيله‌ى فرشتگان براى پيامبران ياديگران، حاصل مى‌شود.

نيز آنان موظّف مى‌شوند كه عذابى بر قومى نازل كنند چنانكه در تدبير عذاب قوم لوط، فرشتگان واسطه بودند. چنانكه در آياتى پيش از اين خوانديم كه فرشتگان كُلاً واسطه‌ى امر و تدبير الهى اند.

در اينجا مصاديق خاصّ تدبيرات جهانى است كه بسا چون وسيله‌ى مادّى نداشته و تدبيرى غير عادى بوده است؛ فرشتگان خاصّةً براى انجام آن موظّف شده‌اند.