نحل / ٥ تا ٨: «وَالأَْنْعامَ خَلَقَها لَكُمْ فِيها دِفْءٌ وَمَنافِعُ وَمِنْها تَأْكُلُونَ.وَلَكُمْ فِيها جَمالٌ حِينَ تُرِيحُونَ وَحِينَ تَسْرَحُونَ.وَتَحْمِلُ أَثْقالَكُمْ إِلى بَلَد لَمْ تَكُونُوا بالِغِيهِ إِلاّ بِشِقِّ الأَْنْفُسِ إِنَّ رَبَّكُمْ لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ.وَالْخَيْلَ وَالْبِغالَ وَالْحَمِيرَ لِتَرْكَبُوها وَزِينَةً وَيَخْلُقُ ما لا تَعْلَمُون».

حيوانات اهلى را بيافريد كه در آنها براى شما گرما وجود دارد (از پشم و كرك آنها لباس گرم مى‌دوزيد) و سودهاى ديگر و نيز از (گوشت) آنها مى‌خوريد. و برايتان زيباست شباهنگام چون آن گله (گوسفندان را) به آغل مى‌بريد و (سپيده دم) چون (از آغل) (به سوى مراتع) سر مى‌دهيدشان.

و بارهاى گران شما را از شهرى به شهرى برمى دارند كه خود نمى‌توانستند جز با مشقّت به آنجابرسانيد. همانا پروردگارتان مهربان و بخشنده است. اسبان و قاطرها و الاغها (را آفريد) تا بر آن‌ها سوار شويد و نيز براى زيور و زينت و (خدا) چيز(هايى) مى‌آفريند كه شما نمى‌دانيد.

دِفْء در لغت به معنى حرارت مطبوع و ملايم است. و در آيه بصورتى دقيق و زيبا در مورد حرارتى كه از فراهم آوردن لباسهاى پشمى و كركى، در بدن ايجاد مى‌شود؛ بكار رفته است.

نحل / ٦: «وَلَكُمْ فِيها جَمالٌ حِينَ تُرِيحُونَ وَحِينَ تَسْرَحُون».

اين از نكته‌هاى شگرف در بيان قرآنى است زيرا؛ حتّى خداوند به زيبائى شاعرانه‌ى راندن گله‌ها غروب هنگام به آغل‌ها و سپيده دم از آغلها به صحرا، اشاره مى‌فرمايد كه براستى زيبايى ويژه‌اى است و در ادبيّات همه‌ى ملل و منجمله در ادب فارسى نيز بويژه در شعر فارسى، جاى جاى انعكاس يافته است.

در آيه‌ى آخر به «زينت» سواركارى نيز اشاره مى‌فرمايد كه اين نكته نيز، نظير اشاره به زيبايى‌هاى «گله رانى» در آيه‌ى پيشين است. يعنى اشاره دارد به اينكه علاوه بر رفع نياز براى حمل سلاح‌هاى نيمه سبك و برخى از سلاحهاى سنگين است ـ خود سوار كارى و داشتن اسب لذت دارد و يكنوع زينت زندگى است.

زنبور عسل

خداوند در ميان موجودات جاندار، بر اين موجود تكيه و توجّه ويژه‌اى دارد:

نحل / ٦٩ـ٦٨: «وَأَوْحى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً وَمِنَ الشَّجَرِ وَمِمّا يَعْرِشُونَ.ثُمَّ كُلِي مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ فَاسْلُكِي سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلاً يَخْرُجُ مِنْ بُطُونِها شَرابٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوانُهُ فِيهِ شِفاءٌ لِلنّاسِ إِنَّ فِي ذلِكَ لآَيَةً لِقَوْم يَتَفَكَّرُون».