اين‌گونه برداشت‌ها از قبيل «اَلْغَريقُ يَتَشَبَّثُ بِكُلِّ حَشيش» است.غريق به هر چوب پاره و خس و خاشاك چنگ مى‌زند. وگرنه، نه اين آيه و نه هيچ آيه‌ى ديگرى دليل صحّت فريضّه تكامل نيست و هيچ مؤيّدى هم ندارد. البتّه در مورد حيوانات، دليل نفى تكامل هم نداريم امّا در مورد انسان، دليل نفى نيز داريم كه بعداً ذكر خواهيم كرد.

به هر حال در مورد حتّى حيوانات نيز نمى‌توان اين فريضّه را به قرآن نسبت داد.

زمر / ٦: «وَأَنْزَلَ لَكُمْ مِنَ الأَْنْعامِ ثَمانِيَةَ أَزْواج».

خدا براى شما از جار پايان هشت زوج فرستاد. كه در مورد ديگر هم آمده است:

انعام / ١٤٣: «ثَمانِيَةَ أَزْواج مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْن».

هشت نر و ماده، از ميش يك جفت و از بز، يك جفت.

انعام / ١٤٤: «وَمِنَ الإِْبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْن...».

و از شتر يك جفت و از گاو يك جفت.

چهار پايانى كه معمولاً انسان از شير و گوشت و پشم آنها استفاده مى‌كند؛ انعام چهارگانه است كه هست «زوج» مى‌شوند؛ زوج در اينجا هر لنگه (از هر چيز دوتايى) را مى‌گويند. اين مطلب را قبلاً نيز گفته‌ايم پس «ثَمانِيَةَ أَزْواج» يعنى هشت فردى كه جفت جفت اند.

نحل / ٦٦: «وَإِنَّ لَكُمْ فِي الأَْنْعامِ لَعِبْرَةً نُسْقِيكُمْ مِمّا فِي بُطُونِهِ مِنْ بَيْنِ فَرْث وَدَم لَبَناً خالِصاً سائِغاً لِلشّارِبِين».

همانا براى شما در چار پايان پندى است: از آنچه در شكم آنهاست از بين سرگين و خون به شما شيرى مى‌نوشانيم پالوده و نيالوده و براى نوشندگان، گوارا.

شير حيوانات از همان مواد غذايى كه مى‌خورند، ساخته مى‌شود. اين مواد غذايى پس از عبور از معده سه قسمت مى‌شود: پاره‌اى به مصرف بقاء حيوان مى‌رسد از طريق گردش خون به سلولها و نيز صرف ساخت و ساز خود خون مى‌شود. و پاره‌اى به صورت شير به پستانها مى‌رود و موّاد زائد نيز دفع مى‌گردد. پس اين شير از ميان خون و سرگين؛ براى شما به صورت غذايى لذيذ ساخته مى‌شود. شگفت‌انگيز است كه معمولاً در ماديان و خفاش و انسان و چهار پايانى كه از شير آنها لبنيات نمى‌گيرند؛ اندازه‌ى شير موجود در پستانها به اندازه‌ى خوراك نوزاد آنهاست و حدّاكثر به اندازه‌ى يك يا دو نوزاد نيز(در آنها كه چند قلو مى‌زايند). امّا در ميش و شتر و گاو چندين برابر خوراك و نياز نوزاد، شير وجود دارد.

نحل / ٦٦: «وَإِنَّ لَكُمْ فِي الأَْنْعامِ لَعِبْرَة».