معارف قرآن - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٢٣ - قـضاء

طه / ٧٢: «فَاقْضِ ما اَنْتَ قاض...».

ولى در غير اين معنى بمعناى تمام كردن است:

تعبير قضى الامر در چند جا در قرآن بكار رفته از جمله:

١ـ طوفان نوح:

هود / ٤٤: «وَ غيضَ الماءُ وَ قُضِىَ الاْمْرُ».

آب فرو نشست و كار پايان يافت.

٢ ـ در روز قيامت حكايت از مخاصمه‌ى شيطان با اتباعش به ميان مى‌آيد:

ابراهيم / ٢٢: «وَ قالَ الشَّيْطانُ لَمّا قُضِىَ الاَْمْرُ».

وقتى كارها تمام شد و جهنّمى‌ها به جهنّم رفتند شيطان مى‌گويد...

٣ ـ در مورد داستان حضرت يوسف و تعبير خواب دو زندانى: بعد از تعبير كردن مى‌فرمايد:

يوسف / ٤١: «وَ قُضِىَ الاَْمْرُ».

تمام شد.

همينطور به معناى پايان دادن كار و گذاردن موعد بكار مى‌رود:

در داستان حضرت موسى و شعيب:

قصص / ٢٨: «اَيَّمَا الاَْجَلَيْنِ قَضَيْتُ فَلا عُدْوانَ عَلَىَّ».

قصص / ٢٩: «فَلَمّا قَضى مُوسَى الاَْجَلَ».

در مورد اتمام مناسك حج :

بقره / ٢٠٠: «فَاِذا قَضَيْتُمْ مَناسِكَكُمْ...».

جمعه / ١٠: «فَاِذا قُضِيَتِ الصَّلوةُ فَانْتَشِرُوا فِى الاَْرْضِ».

گاه بمعناى پايان دادن به عمر انسان (مرگ):

قصص / ١٥: «فَوَكَزَهُ مُوسى وَ قَضى عَلَيْهِ...».

مشتى به او زد و كارش را تمام كرد.

زخرف / ٧٧: «وَ نادَوْا يا مالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنا رَبُّكَ...».

يعنى عمر ما را به پايان برساند.

در مورد پايان يافتن وحى:

طه / ١١٤: «وَ لا تَعْجَلْ بِالْقُرْانِ مِنْ قَبْلِ اَنْ يُقْضى اِلَيْكَ وَحْيُهُ...».

پس، از موارد استعمال قضاء بدست مى‌آيد كه به معناى پايان يافتن و كار را يكسره كردن