معارف قرآن - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٤٧١ - توضيحات
سنگين مىخوردهاند كه معاد نيست. به لات و عُزى هم سوگند نمىخوردهاند؛ به الله قسم مىخوردند؛ و سپس خداوند از وعدهى حق سخن مىراند و در آياتِ ديگر، نظير آن نيز:
لقمان / ٣٣؛ فاطر / ٥: «إِنَّ وَعْدَ اللهِ حَقٌّ فَلا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا وَلا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللهِ الْغَرُور».
همانا وعدهى خدا راست است. زندگى دنيا شما را نفريبد و دربارهى خداوند به فريب شيطان دچار نگرديد.
زُمَرْ / ٢٠: «...وَعْدَ اللهِ لا يُخْلِفُ اللهُ الْمِيعاد».
وعدهى خداست و خدا در وعده خلاف نمىكند.
لقمان / ٩: «خالِدِينَ فِيها وَعْدَ اللهِ حَقًّا وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيم».
مؤمنان در بهشت جاودانه خواهند بود و اين وعدهى درست خداست.
نسأ / ١٢٢: «وَعْدَ اللهِ حَقًّا وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللهِ قِيلا».
وعدهى خدا راست است و چه كسى از خدا راستگوتر است؟
آل عمران / ٩: «رَبَّنا إِنَّكَ جامِعُ النّاسِ لِيَوْم لا رَيْبَ فِيهِ إِنَّ اللهَ لا يُخْلِفُ الْمِيعاد».
عرض مؤمنان در مناجات: پروردگارا، تو همگان را روزى فراهم خواهى آورد كه در آن ترديدى نيست، همانا خداوند در وعده خلاف نمىورزد.
ـ آياتى كه در آنها بر ترديد ناپذيرى معاد تأكيد شده است:
مؤمن / ٥٩: «إِنَّ السّاعَةَ لآَتِيَةٌ لا رَيْبَ فِيها وَلكِنَّ أَكْثَرَ النّاسِ لا يُؤْمِنُون».
شورى / ٧: «وَتُنْذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لا رَيْبَ فِيه».
جاثيه / ٣٢: «وَالسّاعَةُ لا رَيْبَ فِيها».
ـ آياتى كه دلالت دارد بر اينكه بر خدا، آوردن قيامت، لازم است:
نجم / ٤٧: «وَأَنَّ عَلَيْهِ النَّشْأَةَ الأُْخْرى».
بر خود لازم فرموده است كه نشأهى ديگرى را به وجود آوَرَد.
انبياء / ١٠٣: «وَعْداً عَلَيْنا إِنّا كُنّا فاعِلِين».
اين وعدهاى بر عهدهى ماست كه انجامش خواهيم داد.
واقعه / ٩٥: «إِنَّ هذا لَهُوَ حَقُّ الْيَقِين».
يقين به قيامت در نهايت استحكام است.
ـ آياتى كه اعتقاد به قيامت را هدف انيباء مىداند:
غافر / ١٥: «يُلْقِي الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ لِيُنْذِرَ يَوْمَ التَّلاق».