معارف قرآن - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٨٨ - كارهاى فرشتگان

و شفاعت نمى‌كنند جز براى كسانى كه (خدا را آنان) راضى باشد در روايت آمده است: «مَنِ ارْتَضىَ اللّهُ دينَه» كسى كه خدا دين او را قبول فرموده باشد.

٥ ـ لعن بر كفّار نيز از كارهاى فرشتگان است:

بقره / ١٦١: «أُولئِكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اللهِ وَالْمَلائِكَةِ وَالنّاسِ أَجْمَعِين».

اينان كسانى هستند كه بر آنان باد لعنت خدا و فرشتگان و همه‌ى مردم.

آل عمران / ٨٧: «أُولئِكَ جَزاؤُهُمْ أَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللهِ وَالْمَلائِكَة».

اينان هستند كه كيفر ايشان اين است كه بر آنان باد لعنت خدا و ملائكة.

٦ ـ بشارت دادن به مؤمنان هم از كارهاى فرشتگان است و بر طبق قرائن، اين بشارت بهنگام احتضار، داده مى‌شود:

فصّلت / ٣٠: «إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلاّ تَخافُوا وَلا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُون».

آنانكه مى‌گويند پروردگار ما «الله» است سپس (در اين راه) ايستادگى و استوارى مى‌كنند؛ فرشتگان بر آنان فرود مى‌آيند (و مى‌گويند): مترسيد و غمگين مباشيد و بشارت باد شمايان را به بهشتى كه به شما وعده داده شده بود.

اگر دليلى به دست آيد، چه بسا بتوان گفت قبل از مرگ نيز فرشتگان بر كسانى نازل مى‌شوند و به آنان بشارت مى‌دهند؛ يعنى اين آيه مُنافى اين مطلب نيست. امّا قدر متيقّن اين است كه بهنگام مرگ ، اين بشارت داده مى‌شود.

٧ ـ نوشتن كردارهاى بندگان خدا، از كارهاى ديگر فرشتگان است:

انفطار / ١١: «وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحافِظِينَ،كِراماً كاتِبِين».

و همانا بر شما نگهبانند؛ ارجمندانى كه نويسنده هستند.

يونس / ٢١: «إِنَّ رُسُلَنا يَكْتُبُونَ ما تَمْكُرُون».

همانا رسولان ما آنچه فريبكارى مى‌كنيد؛ مى‌نويسند.

زخرف / ٨٠: «بَلى وَرُسُلُنا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُون».

آرى و رسولان ما در نزد آنان مى‌نويسند.

ق / ١٨: «ما يَلْفِظُ مِنْ قَوْل إِلاّ لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيد».

هيچ كلمه‌اى از دهان برون نيفكند مگر كه نزد آن نگهبانى آماده وجود دارد. هيچ گفتارى بر زبان نراند مگر كه نگاهبانى آماده (همانجا) حاضر است.