معارف قرآن - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٨٧ - كارهاى فرشتگان

اينك مى‌توان گفت كه اگر از اين آيات به دست آورديم كه تدبير امر از عالم بالا و نزول آن به زمين؛ با فرشتگانست؛ پس منظور از مدبّرات در آيه‌ى:

نازعات / ٥: «فَالْمُدَبِّراتِ أَمْرا».

نيز چه بسا فرشتگان باشد. نيز:

الذاريّات / ٤: «فَالْمُقَسِّماتِ أَمْرا».

زيرا كه تقسيم نيز، لازمه‌ى تدبير است يعنى آنچه را خداوند روزى بندگان قرار مى‌دهد،اينان تقسيم ميكنند و واسطه‌ى رساندن سهم هر كس يا تقسيمات ديگر هستند.

‌‌‌* * *

اينها عناوينى است كه صريحاً به فرشتگان نسبت داده نشده است امّا شايد بتوان از قرائن دريافت كه مقصود، آنها هستند. و نظير آياتى كه ذكر شد؛ آيه‌هاى سوره‌ى صافّات و مرسلات است.

البته در تفسير اين آيات، اختلافات زيادى وجود دارد امّا يك وجه اين است كه اينان فرشتگان هستند.

٣و٤: دسته‌اى از فرشتگان حاملان عرش خدا و همان‌ها يا دسته‌اى ديگر شفاعت كنندگان مؤمنان هستند.

مؤمن / ٧: «الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا».

آنانكه عرش را بر ميدارند و كسانى كه در اطراف آن هستند؛ براى سپاس خدا، او را تسبيح مى‌گويند و بدو ايمان دارند و براى ايمان داران طلب بخشايش مى‌كنند.

در اينجا نيز صريحاً ذكر نشده است كه حاملان عرش چه كسانى هستند ولى با قرائن آيات ديگر، مى‌توان استظهار و يا استشعار كرد كه اينان فرشتگانند كه كارشان تسبيح خدا و استغفار براى مؤمنان است، يا ضمناً مى‌توان دريافت كه اين فرشتگان، دستكم يك كارشان تسبيح و استغفار براى مؤمنان است كه اين خود يعنى شفاعت.

نجم / ٢٦: «وَكَمْ مِنْ مَلَك فِي السَّماواتِ لا تُغْنِي شَفاعَتُهُمْ شَيْئاً إِلاّ مِنْ بَعْدِ أَنْ يَأْذَنَ اللهُ لِمَنْ يَشاءُ وَيَرْضى».

چه بسيار فرشتگان كه در آسمانها هستند(كه) شفاعتشان براى هيچكس سودمند نيست مگر از آن پس كه خدا براى آنكه بخواهد اجازه دهد.

انبياء / ٢٨: «وَلا يَشْفَعُونَ إِلاّ لِمَنِ ارْتَضى».