ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٣٩ - به خداوند سبحان شرك نورزيد ، سنت پيامبر را ضايع نكنيد ، رستگار خواهيد گشت

گشت يا نه آن نيست كه آن بزرگوار رازهاى ناگشودنى را از اسرار قابل گشودن تشخيص نداده و در صدد شناخت راز ناگشودنى بر آمده است .
٨ ، ١٢ - أمّا وصيّتى : فاللَّه لا تشركوا به شيئاً ، و محمّدا صلَّى اللَّه عليه و آله فلا تضيّعوا سنّته . أقيموا هذين العمودين ، و أوقدوا هذين المصباحين و خلاكم ذمّ ما لم تشردوا ( اما وصيت من بشما : پس هرگز به خدا شريك قرار ندهيد ، و سنت پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله را ضايع مكنيد . اين دو ستون را برپا داريد ، و اين دو چراغ را روشن نگهداريد ، با عمل به اين دو تكليف اساسى سرزنشى براى شما متوجه نيست - مادامى كه متفرق نشويد . ) به خداوند سبحان شرك نورزيد ، سنت پيامبر را ضايع نكنيد ، رستگار خواهيد گشت تمايل شديد آدمى بر هر چيزى در حدى كه آن تمايل همهء سطوح و ابعاد شخصيت او را به خود جذب كند ، نوعى شرك است . خداوند بندگان خود را از هر نوع شرك بر حذر داشته است . حتى گناه شرك را غير قابل بخشايش معرفى فرموده است . از آن جمله : ( إِنَّ الله لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِه وَيَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ ) [١] ( قطعاً خداوند شرك را نخواهد بخشيد و كمتر از آن را مى بخشد ) در ديگر آيات فرموده است : ( إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ ) [٢] ( قطعاً شرك ظلمى است بزرگ ) در گروهى از آيات شرك را گناه بزرگ توصيف فرموده است : ( وَمَنْ يُشْرِكْ بِالله فَقَدِ افْتَرى إِثْماً عَظِيماً ) [٣] ( و هر كس به خدا شرك بورزد افترايى به خدا زده است كه گناهى بزرگ است ) دلائل براى اثبات توحيد خداوندى بسيار قوى و غير قابل اشكال و كاملًا واضح است . از آن جمله است اين كه اگر بيش از يك خدا وجود داشته باشد ، قطعى است كه ارادهء هر يك از آن خدايان براى كارى كه مى خواهد انجام

[١] النساء آيهء ٤٨ .
[٢] لقمان آيهء ١٣ .
[٣] النساء آيهء ٤٨ .