ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٧٤ - مورد دوم

دستمزد عادلانه برخوردار باشد . » « بر خود بپسند آنچه را كه بر ديگران مى پسندى و بر ديگران مپسند آنچه را كه بخود نمى پسندى » با توجه كافى بمعناى بدعت بنيانكن ، خواهيم ديد آنچه كه بشريت را با زشتترين و وقيحترين شكل به حيوانيت درنده مى كشاند ، همين بدعتها است كه همهء موجوديت مادى و معنوى انسان را متلاشى ساخته و آن را به ورطهء نابودى مى كشاند از همين جا معناى كلام مبارك رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله و سلم روشن مى شود كه فرمود : كلّ بدعة ضلالة و كلّ ضلالة فىالنّار [١] ( هر بدعتى گمراهى است و هر گمراهى در آتش است ) زيرا همان گونه كه اشاره نموديم ، دين مقدس اسلام براى همهء شئون بشرى قاعده و حكم و طريق شناخت آنها را « آن چنانكه هستند » و « آن چنانكه بايد باشند » تعيين نموده است ، تغيير دادن هر يك از آنها بدعتى است كه مستلزم ضلالت است و بدين جهت است كه امير المؤمنين عليه السلام در جملات مورد تفسير مى فرمايد : و ما أحدثت بدعة إلَّا تركت بها سنّة ( و هيچ بدعتى احداث نشده است مگر اين كه سنتى بوسيلهء آن متروك گشته است . ) ضمناً اين مسئله هم بايد روشن شود كه چه بدعتهايى به وجود آمده بود كه امير المؤمنين عليه السلام اين همه در تقبيح آن تأكيد مى فرمايد .

[١] منهاج البراعة ج ٩ ص ٤٧