ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٦٠ - امامت از فرزندان هاشم قريش است و غير قريش صلاحيت اين مقام الهى را ندارد

همهء آنان از قريشند زمامدارى آن را بعهده داشته باشد . « سيد بحرانى پس از وارد كردن اين اخبار هفتگانه و ده روايات ديگر از طريق اهل سنت از جابر بن سمرة چنين مى گويد : يحيى بن المحسن البطريق در كتاب المستدرك متذكر شده است كه در كتاب العمدة ٢٠ سند براى روايت مورد بحث نقل كرده است ( ان الخلفاء بعده اثنا عشر خليفة ) يعنى خلفاء بعد از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم ١٢ خليفه‌اند همهء اين اسناد از صحاح است . از صحيح بخارى ٣ سند و از صحيح مسلم ٩ سند و از صحيح ابو داود ٣ سند و از الجمع بين الصحاح ٢ سند و الجمع بين الصحيحين - حميدى ٣ سند و همهء اين روايات دلالت گويا باين دارند كه دين اسلام به عزت خود پايدار مى ماند ، مادامى كه ١٢ خليفه كه همهء آنان از قريشند ، امامت آن را به عهده بگيرند . » [١] سپس مرحوم محقق هاشمى خوئى چهارده سند ديگر نقل نموده است . [٢] ٢٣ ، ٣٣ - أهل الضّلال - منها - آثروا عاجلا و أخّروا آجلا ، و تركوا صافيا و شربوا آجنا ، كأنّى أنظر إلى فاسقهم و قد صحب المنكر فألفه و بسىء به و وافقه ، حتّى شابت عليه مفارقه و صبغت به خلائقه ، ثمّ أقبل مزبدا كالتّيّار لا يبالى ما غرّق أو كوقع النّار فى الهسيم لا يحفل ما حرّق ( دنياى گذران را مقدم داشتند و آخرت باقى را رها كردند . شربت زلال حيات با ايمان را كنار گذاشتند و آب ناگوار و مخلوط با كثافت را آشاميدند . گويى به تبهكار آنان مى نگرم كه همدم كار زشت گرديده و با آن ، الفتى پيدا كرده است ، و با آن كار زشت انس گرفته و با آن هماهنگ گشته است تا موهاى سرش با آن ناشايستىها سفيد شده و اخلاقش رنگ آن منكرها را گرفته است . اين گمراه بىپروا با دهان كف بر آورده مانند موج انبوه كه باكى از آنچه را كه غرق مى كند ، ندارد روى مى آورد يا همانند آتش كه در گياهان خشكيده مى افتد و بىپروا از آنچه كه مى سوزاند ، زبانه مى كشد . ) .

[١] مأخذ مزبور ص ٣١
[٢] مأخذ مزبور ص ٣١