ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٠٥ - وقتى كه اعتقاد و عمل به قرآن مجيد از بين رفت ، مجبورند كه براى حفظ مقام خود خط و شكل و حتى تجويد و قرائت آن را حفظ كنند

احمق يا فلان ابلهان تمايل به هوىپرستى نداشته باشند . و اگر آنان خواستند ظلم و بيدادگرى راه بيندازند ، فوراً آيه شريفه ( إِنَّ الله يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالإِحْسانِ ) ( خداوند شما را به عدالت و احسان دستور مى دهد ) خود را با خواستهء آن نابخردان وفق داده و باين شكل در آيد إِنَّ الْلَّه يأْمُرُكُمْ بِاْلظُّلْمِ وَالْشُّحِّ ( خداوند شما را به ظلم و لئامت وقيح دستور مى دهد ) < شعر > چشم باز و گوش باز و اين عمى حيرتم از چشمبندى خدا < / شعر > ٢٩ ، ٣٠ - فلم يبق عندهم منه إلَّا اسمه ، و لا يعرفون إلَّا خطَّه و زبره ( در آن موقع نمانده است از قرآن در ميان آنان مگر نامى از قرآن ، و نمى شناسند مگر خط و حروف نوشته شده آن را ) وقتى كه اعتقاد و عمل به قرآن مجيد از بين رفت ، مجبورند كه براى حفظ مقام خود خط و شكل و حتى تجويد و قرائت آن را حفظ كنند زيرا همان قرآن بوده است كه آن جاه پرستان خودكامه را از سقوط نجات داد و دنيا را متوجه آنان ساخت و به ثروت و جاه و مقامى رسيدند كه حتى تصورش براى آنان محال بود . حال اگر بخواهند حتى نام و نشان و قرائت و مباحث لفظى محض آن را از دست بدهند ، هيچ مبنائى براى سلطه گرى و عيش و خوشگذرانى خود نخواهند داشت .
بحث از اين كه قرآن حادث است يا قديم ، تحقيق در اين كه قرآن بر مبانى ادبيات كدامين قبيله نازل شده است ، براى اثبات اين كه آنان اهل قرآن هستند و از قرآن حمايت مى كنند .
كافى است < شعر > ما چو خود را در سخن آغشته ايم از حكايت ما حكايت گشته ايم < / شعر > و امّا اين كه ( فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ وَمَنْ تابَ مَعَكَ ) [١] ( همان گونه در دين خدا استقامت كن كه

[١] هود آيه ١١٢ .