ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٤ - بالأخره روزگارى فرا مى رسد كه بشر طعم حقيقى عدالت را بچشد

در مى آيد . در صورتى كه ما مى دانيم اگر قدرتمندان خودكامه احساس كنند كه هماى سعادت عدالت ، آنان را مؤاخذه نموده و شايستگى آنان را براى كيفر اثبات خواهد كرد ، قطعى است كه نه تنها عدالت را به سود خود تفسير و توجيه خواهند كرد ، بلكه فشار شديد خود خواهى آنان را وادار خواهد كرد كه اصلا به وجود آوردن مكتبى را سفارش بدهند كه تنازع در بقاء را بعنوان اصيلترين منطق زندگى بشرى مطرح نمايند آن گاه با كلماتى فريبنده مانند « انتخاب اصلح » ، « انتخاب انسب » ، « اصلاح نسل بشر » ساده لوحان را بسوى آن مكتب بكشانند و چون آنان توانائى شطرنج بازى با مهره‌هاى مفاهيم فلسفى را ندارند ، با اشعارى مانند - < شعر > مرگ براى ضعيف امرى طبيعى است هر قوى اول ضعيف گشت و سپس مرد < / شعر > قانع بسازند اين جملات فريبنده را بطورى جالب و زيبا مطرح مى كنند كه در مغز آنان مجالى براى انديشيدن در بارهء اين حقيقت نمى ماند كه « آرى ، اصل اينست كه هر قوى اول ضعيف مى شود و سپس مى ميرد ، اما معناى اين اصل آن نيست كه براى بدست آوردن قدرت و سلطه بر ديگران ، آنان را ضعيف كنيم ، تا بر مبناى اصل طبيعى فوق ، مرگ گريبان آنان را بگيرد » آيا اين بشر مدعى فهم و شعور و تكامل نبايد بداند كه قدرت در ناتوان ساختن بشر از زندگى نيست ، بلكه قدرت در توانا ساختن بشر براى زندگى است . بهر حال ، مطابق دريافتهاى وجدانى و حكم عقل سليم و شهادت مكتبهاى انسانى - الهى و صاحبنظران آگاه از ابعاد وجودى بشر در طول تاريخ ، روزى در اين كرهء زمين فرا مى رسد كه هماى سعادت عدالت بال و پر گشايد و فضاى اين نيرنگ سرا و ميدان تنازع در بقاء را به آشيانهء انسان و انسانيت مبدل بسازد . قطعى است آن روز كه عنايت الهى مدد كند و عدالت در روى زمين بوسيلهء دولت جهانى كه زمامدارش انسان كامل الهى حضرت حجة بن الحسن عليه السلام خواهد بود ، استعدادهاى نهانى انسان كه در طول قرون و اعصار متمادى ، راكد مانده بوده است ، به