ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٣٠ - ترجمهء خطبهء صد و چهل و نهم

ترجمهء خطبهء صد و چهل و نهم و از سخنان آن حضرت كه پيش از شهادتش فرموده است . اى مردم هر كس از آنچه فرار مى كند ( مرگ ) در حال فرار آن را خواهد ديد . واپسين روز عمر آدمى كه پايان حيات او است بطرف آن رانده مى شود . گريز از مرگ دريافت آن است . بسا روزهايى را كه در كاوش از راز نهانى اين امر ، پشت سر گذاشتم . خداوند سبحان نخواست مگر پوشيده داشتن آن را . هيهات علم به حقيقت اين امر نهفته است و براى هيچ كسى آشكار نخواهد گشت .
اما وصيت من بشما : پس هرگز به خدا شريك قرار ندهيد . و سنت پيامبر اكرم محمد صلى اللَّه عليه و آله را ضايع مكنيد . اين دو ستون را بر پا داريد . و اين دو چراغ را روشن نگاهداريد . با عمل باين دو تكليف اساسى براى شما سرزنشى متوجه نيست مادامى كه متفرق نشويد . هر انسانى از شما بمقدار توانائىاش تكليف شده و بايد براى اداى آن بكوشد . و به مردم نادان تخفيف داده شده است . [ خداوند متعال در مراعات قدرت براى تكليف ، بندگان خود را مورد ترحم قرار داده است ] پروردگاريست