ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٤٥ - ترجمهء خطبهء صد و چهل و چهارم

فضيلت اهل بيت عليهم السلام كجا هستند كسانى كه گمان مى كنند آنان هستند كه در علم راسخاند . نه ماگمانى كه دروغ و تعدى بر حق ما استخداوند سبحان ما را بلند و آنها را پست قرار داده و براى ما عطا فرموده و آنان را محروم ساخته استو ما را به عالم حق و حقيقت داخل و آنان را خارج نموده استبوسيلهء ما هدايت از خدا التماس مى شودو ظلمت و تاريكى مرتفع مى گرددقطعى است كه امامان از قريشند كه در اين شعبه از هاشم كاشته شده اندو امامت براى غير آنان شايسته نيستو زمامداران از غير آل هاشم شايستگى ندارند .
گمراهان از جملهء اين خطبه است .
دنياى گذران را مقدم داشتند و آخرت باقى را رها كردندشربت زلال حيات با ايمان را كنار گذاشتندو آب ناگوار و مخلوط با كثافت را نوشيدندگويى به تبهكارى آنان مى نگرم كه همدم كار زشت گرديده و با آن الفتى پيدا كرده استو با آن كار زشت انس گرفته و با آن هماهنگ گشته استتا موهاى سرش با آن ناشايستىها سفيد شده و اخلاقش رنگ آن منكر را گرفته استاين گمراه بىپروا با دهان كف بر آورده مانند موج انبوه كه باكى از آنچه را كه غرق مى كند ندارد روى مى آورديا همانند آتش كه در گياهان خشكيده مى افتدو بىپروا از آنچه كه مى سوزاند ، زبانه مى كشد كجا هستند آن عقولى [ و يا چه شدند ] كه از انوار هدايت روشنيها كسب كرده اندو كجا هستند آن ديده‌هاى ديده ور كه به نشانه‌هاى تقوى مى نگرندكجا هستند آن دلهايى كه به خدا بخشيده شده اندو پيمان به اطاعت خداوندى بسته‌اند .
آنان به متاع ناچيز دنيا هجوم آوردندو براى به دست آوردن حرام به ستيزه