ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٣٢٥ - در آن هنگام جمعى از مردم با ايمان چشمانشان با قرآن نورانى ، و گوشهايشان آشنا با تفسير ، و جام حكمت را شامگاهان و صبحگاهان سركشند

تعالى فرجه الشريف مى باشد البتّه صفاتى كه در جملات مورد تفسير آمده است ، قابل تطبيق بآن حضرت مى باشد ، ولى صراحت در اين معنى بطور انحصارى ندارد ، لذا قابل انطباق بر هر انسان رشيد و كامل است . با نظر به دو صفت در جملات فوق « بسراج منير » ، ( با چراغى روشن ) و « فى سترة عن الناس » ، ( مخفى از ديدگاه مردم ) احتمال قوى مى رود كه مقصود وجود مقدس حضرت ولى عصر عجل اللَّه تعالى فرجه بوده باشد ، زيرا اين تنها از خصائص آن حضرت است كه با اين كه وجود مباركش از ديدگاه مردم پوشيده است ، با اين حال ، اثر و بركت آن وجود مقدس مانند چراغ روشن مسير حق و حقيقت را روشن مى سازد .
١٦ ، ١٩ - ثمّ ليشحذنّ فيها قوم شحذ القين النّصل . تجلى بالتّنزيل أبصارهم ، و يرمى بالتّفسير فى مسامعهم ، و يغبقون كأس الحكمة بعد الصّبوح ( سپس در آن فتنه‌ها گروهى [ در هوش و فهم و اراده ] چنان تيز شوند كه آهنگر شمشير را تيز نمايد . چشمان آنان با نور قرآن روشن شود و در گوشهايشان تفسير قرآن طنينانداز گردد . كاسهء حكمت در شامگاه بنوشند ، پس از آنكه در صبحگاه آن را سر كشيده‌اند ) در آن هنگام جمعى از مردم با ايمان چشمانشان با قرآن نورانى ، و گوشهايشان آشنا با تفسير ، و جام حكمت را شامگاهان و صبحگاهان سركشند توضيح - جهت ابهام و گسيختگى در جملات اين خطبهء مباركه مشاهده مى شود ، باحتمال بسيار قوى تقطيع و گزينشى از طرف مرحوم شريف سيد رضى در اين خطبه صورت گرفته است كه معلوم نيست فتنه هايى كه در اين جملات ديده مى شود ، مربوط به چه زمانى است . مرحوم محقق خويى مى گويد : « شارحين نهج البلاغه در شرح اين فصل از كلام امير المؤمنين عليه السلام ( قسمت دوم از اين خطبه كه از « و طال الامد » شروع مى شود و همچنين در قسمت اول هم مى گويد : مقصود امير المؤمنين عليه السلام از اين سخن متشابه است ، زيرا سيد رضى اول اين خطبه را حذف كرده و بدون مراعات نظم