ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٣٤٣ - از مستىهاى نعمت بپرهيزيد

و انتصاب قطبها ، و مدار رحاها ( سپس شما طائفهء عرب ، نشانه گاه بلاها و گرفتاريهايى هستيد كه نزديك شده است .
بترسيد از مستىهاى نعمت ، و بر حذر باشيد از سختىهاى عذاب و انتقام ، و قدم ثابت نماييد در تاريكىهاى غبار شبهه و انحرافات فتنه در هنگام باطن و ظهور پنهانى و برپا گشتن قطب و گرديدن آسياى آن . ) از مستىهاى نعمت بپرهيزيد نعمتهايى كه خداوند سبحان به بندگانش عنايت فرموده است ، براى همه كس نعمت تلقى نمى شوند ، حتى كسانى هستند كه اگر همه امتيازات و نعمتهايى را كه خداوند متعال براى همه انسانها آفريده است بآنان بدهند ، نه تنها شكرگزار آنها نمى باشند ، بلكه مانند طلبكاران خيلى جدّى ، از طرفى با اراده و مشيت خداوندى در ستيز هستند و از طرف ديگر عالم طبيعت را كه تهيّه كنندهء آن امتيازات و نعمتها مى باشند ، مورد توبيخ قرار مى دهند كه چرا در بارهء آنان كوتاهى ورزيده است علت چيست كه وقتى كه آنان به كهكشانها دستور مى دهند كه مسير خود را به سرعت تغيير بدهند و با كمال خضوع در بارگاه آن نابخردان نابكار ، زانو بر زمين بزنند ، گوش به دستور آنان نمى دهند < شعر > چشم باز و گوش باز و اين عما حيرتم از چشمبندى خدا < / شعر > آن كسانى كه از موجوديت خود اطلاعى ندارند و گمان مى كنند كه در عرصهء هستى به حال خود رها شده و هيچ محاسبه اى در بارهء بهره‌هاى بسيار متنوع و متعددى كه نصيبشان مى گردد و لذائذى كه از آنها برخوردار مى گردند ، صورت نخواهد گرفت ، بايد بدانند كه قانون هميشگى عالم هستى كه حتى ذرّه اى از جهان بيكران را بدون حساب رها نمى كند ، اگر از بعد مادى سراغشان را نگيرد قطعى است كه مغز و روان و شخصيت آنان را مورد انتقام قرار داده ، نخستين كيفرى كه به آنها وارد خواهد ساخت ، اختلال تباه كننده در فعاليتهاى آنها ايجاد خواهد كرد . يعنى مغزى كه مى توانست از فعاليت عالى