بامداد: «اولین سؤال راجع به انتخابات و انتخاب شما به عنوان نمایندة سوم تهران در مجلس است که به عقیدة اکثریت مردم، علی رغم مخالفت ها، کارشکنی ها و عدم درج در لیست ها و ائتلاف ها که صورت گرفت، شما با رأی قابل توجهی انتخاب شدید. اصولاً نظر خود شما در مورد این انتخابات و انتخاب خود شما چیست؟»

بازرگان: «در مورد انتخابات، چون هیئتی از طرف شورای انقلاب تعیین شدند تا به نحوة انتخابات رسیدگی کنند، و مادامی که این هیئت نظر نداده است، صحیح نیست که من اظهارنظری بکنم؛ زیرا آنها مشغول بررسی هستند و می دانم که دقت خواهند کرد. اما راجع به انتخاب خودم، همان طور که گفتید اکثریت مردم این طور تشخیص دادند و می دهند که طبیعی ترین و حلال ترین آرا همین آرایی است که به من داده شده است؛ برای این که تحت تأثیر هیچ عاملی نبوده و هیچ عاملی در رأی آنان دخالت نداشت؛ بلکه عواملی که هیاهوی بیش تری از دیگران دارند، در رسانه های گروهی و روزنامه ها مدت ها قبل از انتخابات، تمام قوای خود را بر این گذاشته بودند که علیه همکاران دولت موقت و نهضت آزادی و شخص بنده به کار برند و اتهام بزنند و ایراد بگیرند. شاید این سنگینی آرا که در واقع از نظر کیفیت باید گفت که هر رأی آن اقلاً برابر ١٠ رأی دیگر است، یک مقدار ناشی از همین کارشکنی ها و مخالفت هایی بود که انجام شد و مردم علی رغم اینها خواستند ابراز علاقه و محبت کنند و در حقیقت آرایی بوده که مردم از روی معرفت و شناخت و هم از روی علاقه و محبت به من دادند. این برای من به عنوان بزرگ ترین پاداشی است که ملت ایران از طریق همشهریان تهرانی می توانستند به کسی که به قصد خدمت آمده بود و تا آن جا که از عهده اش برمی آمد کوتاهی نکرد، داده اند.»

بامداد: «به نظر شما وضع و ترکیب مجلس در آینده چگونه خواهد بود؛ آیا فکر می کنید که به طور رسمی و غیررسمی چند فراکسیون در داخل مجلس تشکیل شود؟»

بازرگان: «البته تا انتخابات تمام نشود مشکل است که دربارة وضع و ترکیب آن صحبت کرد؛ ... اما آن قدر مسلم است که این مجلس با وجود انتخاباتی که خیلی ایراد به آن وارد است، طبیعی است که کسانی انتخاب شده اند که اکثریت آنها مورد قبول و مورد علاقة ملت هستند و اقلیت ها و آنها که بیش تر از همه، هیاهو راه می اندازند و خودشان را مدافع دلسوز ملت و خلق می دانند، ظاهراً کم تر میدان پیدا کردند. ترکیب این مجلس به نظر من یک قدری با ترکیب مجلس بررسی قانون اساسی فرق دارد؛ زیرا کسانی که ملی هستند و در عین این که علاقه مند و معتقد به انقلاب و مبارزه و مسلمان هستند، در مجلس بیش تر راه پیدا کرده اند و مجلس از آن وضع که اکثریت آن روحانی باشند خارج شده و وزن این طرف، کسانی که به فکر ملت، به فکر استقلال، به فکر حفظ ایران هستند؛ شاید بیش تر باشد.»