مفصلی با عنوان "نسیم بهاری بر فراز جام جم" درج شد. این مقاله عملاً می تواند اطلاعیة همراهان رئیس جمهوری در پاسخ به انتقادات حزب جمهوری اسلامی و متحدان آن محسوب شود. در این مقالة بدون امضا که در صفحة اول روزنامه نیز تیتر شد، آمده است:

«از ابتدای انقلاب تاکنون صدا و سیمای جمهوری اسلامی یکی از معضلات حل ناشدنی کشور بوده است. بین اروپا و ژاپن، جمهوری اسلامی دارای وسیع ترین شبکة پوشش رادیو تلویزیونی و عظیم ترین وسایل فنی و کادر حرفه ای می باشد. میلیون ها تومان بودجة این مردم محروم، صرف این دستگاه عریض و طویل می شود و یک صدم امکانات و وسایل و توان های این ماشین عظیم، به خدمت انقلاب اسلامی کشیده نمی شود...

در ایران قبل از انقلاب اسلامی، این دو وسیلة مهم با همة امکانات خویش، در اختیار فساد و افساد رژیم و سیاست های خانمان برانداز استعمار و استحمار او قرار گرفته بودند و توانستند شیرازه و اندام فرهنگی و اجتماعی و عقیدتی مردم میهن ما را از هم پاره پاره کنند و امروز این دو ابزار عمده، با همة توان خود باید در اختیار انقلاب اسلامی و رشد و تعالی آگاهی مردم و رساندن ندای جوش و خروش ملت به پا خاستة مسلمان ایران به گوش همه جهانیان، قرار گیرند...

اگر نیک به سرگذشت یک سال گذشتة رادیو و تلویزیون بنگریم، مواجه با این نتیجه گیری می شویم که عملاً به جای استفاده از رادیو و تلویزیون و امکانات آن در خدمت انقلاب اسلامی، با ندانم کاری ها و اعمال نظرها به خرد و خراب کردن این ابراز ظریف و شکننده پرداخته اند؛ به ترتیبی که امروز هزاران نفر و میلیون ها امکانات و بودجه و وسایل، بیکار و بلااستفاده افتاده اند؛ حال آن که مخارج آنان همچنان بر دوش بودجة مردم کشور تحمیل می شود و نتیجة این وضعیت آن شده است که به صورت دائم التزایدی، در زمان های اخبار، تعداد شنوندگان رادیوهای مغرض اجنبی افزوده شود. بسیاری برای شنیدن خبر دقیق، موج بی.بی.سی. را می گیرند و طعمة تحریفات او می شوند و برای سرگرمی به رادیوهای کویت و عراق گوش می دهند که در لابه لای آهنگ های مستهجن آنان، فحش و تحریفی را نیز نسبت به انقلاب اسلامی ایران به آنها تزریق می کنند و در ساعات غیر خبر، مردم بدون سرگرمی و تفریح یا دست به دامان مواد مخدر دراز می کنند و یا تن به مفسدترین سرگرمی ها و تفریحات و فسادها، منتهی در خفا و تاریکی و دور از چشم یکدیگر، می سپارند. متدرجاً شادی روزهای نخست انقلاب جای خود را به چهره های عبوس و ابروهای گره خورده می دهند و ما همه جز شعار و شعار و شعار تحویل مردم نمی دهیم.»

نویسنده پس از انتقادات یاد شده، در ادامه به هدف اصلی خویش که حمایت از وضع موجود است می پردازد و می نویسد: «از یکی دو هفتة قبل، تغییرات محسوسی چه در اخبار و چه در سایر برنامه های رادیو و تلویزیون به چشم می خورد. برنامه ها متنوع تر شده اند.