هم در مصاحبة آقای قطب زاده و هم در اطلاعیة وزارت امورخارجه، صحبت از سه اصل، ولی سه اصل متفاوت و حتی متناقض [است]. در بیان آغازین که همان مصاحبة وزیر امورخارجه باشد، سه اصل مورد تأکید، جملگی از ضرورت به رسمیت شناخته شدن حق حاکمیت مردم افغانستان بر سرنوشتشان و احترام به آن، سخن می گویند، و در سه اصلی که در اطلاعیة وزارت امورخارجه مورد تأکید قرار گرفته اند، به تنها چیزی که اشاره نشده حق حاکمیت ملی مردم افغانستان است. در اطلاعیة وزارت امورخارجه صحبت از این شده که باید مستقیماً با دولت افغانستان و شوروی مذاکره شود؛ در حالی که در مصاحبة وزیر از چنین ضرورتی به هیچ رو سخن نرفته.

این که این تناقض به چه معنی می تواند باشد، آیا فشاری بوده، ...[١] خود موضوع بحث دیگری است؛ ولی اگر این دو را کنار هم بگذاریم، با توجه به این که اطلاعیة وزارت امورخارجه پس از مصاحبه با آقای قطب زاده منتشر شده، طبیعی است که مجبور باشیم این اطلاعیه را به عنوان سند تعیین کنندة مواضع وزارت امورخارجة ایران در رابطه با مذاکراتی که قرار است برای حل "مسالمت آمیز" مسئلة افغانستان صورت گیرد، بپذیریم. اگر چنین کنیم، این استفهام را چگونه پاسخ خواهیم گفت که چگونه وزارت خارجه می تواند با دولتی که جمهوری اسلامی ایران آن را به رسمیت نمی شناسد و آن را نمایندة ملت ستمدیدة افغانستان نمی شمرد، بر سر میز مذاکره بنشیند؟ بر سر میز مذاکره با دولتی نشستن به طور تلویحی، ولی علنی، یعنی به رسمیت شناختن آن دولت. وزارت امور خارجة ایران با اعلام این مطلب که مذاکره برای حل صلح جویانة مسئلة افغانستان، باید شامل گفت وگوی مستقیم با دولت دست نشاندة ببرک کارمل باشد، تعهداتی به دوش گرفته است که ملت ایران هرگز به دوش نخواهد گرفت. ضروری دانستن مذاکرة مستقیم با دولت کارمل و به رسمیت شناختن تلویحی آن از این رهگذر، بدین معنی است که:

١. ایران باید مرزهای خود را بر روی مهاجرین ستمدیدة افغانی یی که از ترس جانشان و به امید یافتن سرپناهی در میان برادران مسلمانشان، به ایران کوچ کرده اند، ببندد!

٢. ایران باید تمام برادران و خواهران مهاجر افغانی که به ایران پناه آورده اند و تعدادشان شاید به بیش از نیم میلیون برسد، به جرم این که دولت غاصب و زورگوی کارمل پناه آوردن آنها به دامان برادران هم کیش و هم رزمشان را تأیید نمی کند، از کشور "اخراج" کند و آنها را به تیغ جلادان "سرخ" بسپارد!

٣. وزارت خارجه از آن جایی که با به رسمیت شناختن دولت "مارکسیستی" کارمل، آن

[١] ... از متن مقاله است.