«در منطقة درود، بخش وسیعی از زمین های منطقه در اختیار معدودی بزرگ مالک قرار دارد. این مالکین در عین حال، زمین های مرغوب را در اختیار دارند. در مقابل این دستة کوچک، دهقانان فقیر منطقه قرار دارند که با بی زمینی، بیکاری، گرانی، فقر و گرسنگی دست به گریبانند؛ به این دلیل، از چندی قبل بین روستاییان و مالکین درگیری و زد و خوردهایی به وجود آمد و گسترش یافت...

سپاه پاسداران درود، در بیش تر مواقع از دهقانان دفاع می کردند و در مقابل تقاضای مالکین بزرگ که از آنها می خواستند علیه دهقانان اقدام کنند، مقاومت می کردند. دادگاه انقلاب اسلامی درود برخلاف پاسداران بومی درود، همواره جانب زمین داران بزرگ و فئودال ها را داشت و به کمک رئیس ژاندارمری، دهقانان منطقه را سرکوب می کرد.

١٣و ١٤فروردین: با ادامة بیکاری و...، بی اعتنایی مکرر مقامات به درخواست کارگران و بیکاران باعث می شود که آنان برای وادار کردن مقامات برای رسیدگی به خواست هاشان، دست به تحصن بزنند. دادگاه انقلاب اسلامی، حاکم شرع و فرمانداری، به تأیید آقای رئیس جمهور و سپاه پاسداران مرکز و با کمک ١٢٠ پاسدار غیربومی که از شهرهای اطراف و به خصوص بروجرد اعزام شده بودند، اقدام به خلع سلاح پاسداران بومی می کنند و از آنان می خواهند که استعفا دهند. پاسداران بومی برای جلوگیری از هرگونه درگیری و کشتار، سلاح های خود را تحویل و به طور دسته جمعی استعفا می دهند.

١٦ فروردین: پس از این اقدام، فرماندار با تهدید، از کارگران متحصن می خواهد که به تحصن خود خاتمه دهند. کارگران اعتراض می کنند... در این بین، پاسداران اعزامی وارد معرکه شده و به ضرب و شتم کارگران متحصن دست می زنند... مردم درود، در اعتراض به اقدامات پاسداران اعزامی، دست به تظاهرات می زنند... و خواهان اخراج پاسداران اعزامی می گردند. پاسداران اعزامی برای مقابله با اعتراض مردم، ابتدا اقدام به تیراندازی هوایی می کنند و به فاصلة کوتاهی مردم را هدف می گیرند و به خاک و خون می کشند که در نتیجة آن، سه تن به شهادت می رسند و ده ها تن زخمی می شوند. کشتار پاسداران، موجب گسترش خشم و اعتراض مردم می شود و از هر سوی شهر به طرف مرکز شهرداری هجوم می آورند. ... گفته می شود پاسداران اعزامی برای توجیه کشتارهای خود، ساختمان شهرداری را به آتش می کشند و برای سرکوب انقلابیون شهر، مردم و نیروهای انقلابی را متهم به جنگ افروزی و آشوب می کنند. در این هنگام شهر، یکپارچه علیه پاسداران اعزامی به اعتراض بر می خیزد... خانة رازانی رئیس پاسداران غیربومی به آتش کشیده می شود...»

در آخر، نشریة کار، گزارش مفصل خود را به این نحو به پایان برد:

«دستگیری و بازداشت مردم و ایجاد محیط رعب و وحشت، هم اکنون نیز ادامه دارد. اعزام پاسداران و اقدام به سرکوب مردم، طبق اطلاعات موجود، با صلاحدید و دستور رئیس جمهور صورت گرفته است. دادستان انقلاب اسلامی برای تعدادی از بازداشت شدگان، به اتهام محاربه با خدا، تقاضای اعدام کرده است. هم اکنون گروهی از مردم و خانواده های بازداشت شدگان در تحصن به سر می برند... خواست مردم و متحصنین درود به شرح زیر است: ١. اخراج پاسداران غیربومی؛ ٢. بازگشت پاسداران بومی؛ ٣. محاکمه و مجازات مسببین کشتار مردم درود؛ ٤. آزادی کلیة زندانیان؛ ٥. لغو سانسور در رادیو و تلویزیون.»[١]

ضمیمه گزارش ٢٩١: تکذیب نامة سفارت هند دربارة اخبار درگیری در برابر سفارت مصر در هند

بیانیة تکذیبیة سفارت هند که روز بعد در این باره انتشار یافت، نشان می دهد نوع انعکاس تظاهرات دهلی نو، به روزنامة جمهوری اسلامی و روابط عمومی سپاه اختصاص نداشته است؛ بلکه صدا و سیمای جمهوری اسلامی نیز خبر را به همین ترتیب بازتاب داده است. در بیانیة سفارت هند در تهران که در ٦ آوریل

[١] مأخذ ١٠٩.