چون این عمل تحت حفاظت و پوشش اصلاح نظام آموزشی و تصفیه و پاکسازی صورت می گیرد، ابتدا مراکز مهم در دانشگاه یعنی اتاق رئیس هیئت علمی دانشگاه، محاصره و سپس به مراکز گروه های سیاسی فعال در دانشگاه حمله می شود و این مراکز وقتی به تصرف در آمد، مهر و موم شده و نیروها را از دانشگاه اخراج می کنند و با نصب پلاکارد، انحلال دانشگاه را اعلام می نمایند. (صفحة ٣، بند ٥)

همان طور که در اسناد مشاهده می شود، این بار هم این عمل عجین شده با ضرب و جرح و تهدید و چماق، تحت لوای اسلام پناهی و پشت نام امام قرار است انجام گیرد. (صفحة ٤ فرم تشکیلاتی، بند ط)

و یا جای دیگر سند آمده که از وظایف شورای هماهنگی، آماده کردن زمینة کار قبل از شروع عملیات است. (صفحة ١، بند ٦)

اینان مگر مدعی این نیستند که از پایگاه توده ای وسیعی برخوردارند؛ پس چنین حرکاتی تحت نام امام، و آماده کردن زمینة قبل از شروع عملیات، چه مفهومی می تواند داشته باشد؟ اگر این طرح را در رابطه با جریاناتی که برعلیه نیروهای انقلابی میهنمان در سطح جامعه صورت می گیرد، در نظر بگیریم - که به هیچ وجه از هم جدا و منفک نیستند - یعنی جریانات سیستماتیکی که این روزها شاهد آن در هر کوی و برزن این میهن خونبار هستیم، به عمق فاجعه ای ضدانقلابی پی خواهیم برد که چه سان نیروهای پراکندة دانشجو در سراسر کشور، طبق برنامة مشخصی گرد هم جمع شده و چنین برنامه ای را طراحی کرده اند و این نظم و انضباطی که در طرح مشاهده می شود، جدای از حرکت سراسری برعلیه انقلابیون نیست و مشخصاً نمی تواند مضمونی جز این داشته باشد؛ چرا که درجة ترقی خواهی هر نیرو، در شرایط فعلی، در ضدیت با دشمن اصلی تمامی خلق های دربند است نه در ضدیت با انقلابیون. این نظم و انضباط و این تشکیلات در چه جهتی است و نهایتاً به سود کیست؟ آیا زمانی که همة مردم برعلیه ام الفساد قرن برخاسته اند، دامن زدن به این مسائل بیانگر چه چیزی است؟ مگر این مسئله که شما اکنون به آن رسیده اید (اصلاح نظام آموزشی)، ما و سایر نیروهای ترقی خواه دانشگاه در همان روزهای پس از پیروزی قیام مطرح نکردیم؟ مگر تصفیة دانشگاه از عناصر وابسته به رژیم سابق، خواست تمامی توده های دانشجو نبود، و چه کسانی همان اول هم با این طرح یعنی تصفیه و اصلاح نظام آموزشی مخالفت کردند؟

پس مسئله از جای دیگری آب می خورد و آن هم تصفیه کردن نیروهای ترقی خواه دانشجویی از محیط دانشگاه است تا وقتی به کلی از جامعه مطرود شدند، جولانگاهی برای انحصارطلبی هاشان در دانشگاه ها داشته باشند؛ ولی از آن جایی که همیشه اعمال ارتجاعی، دیر یا زود به ضد خودش تبدیل می شود، دیری نمی پاید که این عمل هم روال طبیعی خود را به سمت نابودی طی خواهد کرد.»[١]

ضمیمة روزشمار ٣٠/١/١٣٥٩: بازتاب مسائل دانشگاه ها در رسانه های خارجی

در مرور بازتاب های مسائل ایران در رسانه های جهان، امروز حوادث دانشگاه ها، در سطح وسیعی بازتاب داشت و مورد توجه بود؛ بازتاب هایی که طبق روال و روش "مرسوم"، جانبدارانه بود؛ از جمله:

خبرگزاری رویتر دربارة حوادث امروز دانشگاه شیراز گزارش داد: «به گفتة مقامات بیمارستان های شیراز، در درگیری شدیدی که میان مسلمانان سنت گرا و گروه های چپ گرا در دانشگاه این شهر رخ داد، حدود ٣٠٠ نفر زخمی شدند. مقامات گفتند افرادی که به ضرب چاقو، چماق و اسلحه مجروح شده اند، حداقل در سه بیمارستان این شهر تحت درمان قرار دارند. حال بسیاری از مجروحان وخیم اعلام شده است. به گفتة شاهدان عینی، درگیری هنگامی رخ داد که دانشجویان تندرو مسلمان که ادعا می کنند با دانشجویان اشغال کنندة سفارت در ارتباط هستند؛ محوطة دانشگاه را اشغال کرده و مانع ورود چپ گرایان به دانشگاه شدند. پاسداران برای جدا کردن دو گروه، تیر هوایی شلیک کردند و به گفتة برخی شاهدان، آنان به داخل گروه چپ گرایان نیز شلیک کردند. درگیری هنوز در چند نقطة اطراف دانشگاه ادامه دارد.»[٢]

[١] مأخذ ٨٩، ص١ و ٢.

[٢] مأخذ١٥٣، ص ٦ و٧، تهران - خبرگزاری رویتر، ١٩ آوریل (٣٠/١/١٣٥٩).