روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ١٥٩ - روزشمار جنگ سه شنبه ٥ فروردین ١٣٥٩٨ جمادی الاولی ١٤٠٠ ٢٥ مارس ١٩٨٠
نمی داند، ولی آقای بنی صدر در این باره عقایدی مهم اظهار داشته است. او می گوید: «از یک چیز مطمئن هستم و آن این که نیروهایی در امریکا وجود دارد که می خواهند هرگونه تصمیم گیری را برهم بزنند. این آدم ها حتی حاضرند برای مقاصد سیاسی خود، گروگان ها را قربانی کنند. آنها می دانند چطور جمهوری اسلامی را تضعیف کنند.» آقای بنی صدر در ادامة گفتارش می افزاید: «مسئله در این جا تمام شده نیست. ما از امریکا درخواست خود را مبنی بر استرداد شاه ادامه خواهیم داد. پاناما و مصر برای ما هر دو سر و ته یک کرباس هستند؛ هر دو مطیع امریکا می باشند. سادات حتی بیش تر از توریخوس به کاخ سفید وابسته است.» آقای احمد سلامتیان می گوید: «کارتر برای سادات یک هدیه زهر آگین فرستاده است.» بنی صدر معتقد است که جمهوری اسلامی قربانی یک توطئة بین المللی شده است. عوامل این توطئه در میان ایرانیانی که طرفدار دو ابرقدرت هستند وجود دارند. به عقیدة بنی صدر، امریکا و شوروی سعی می کنند این بحران را طولانی کنند تا ایران نتواند یک سیاست استقلال ملی اتخاذ کند و روابط سالم با قدرت سومی مثل اروپا، برقرار سازد.[١]
٥٥
امروز جیمی کارتر رئیس جمهوری امریکا، در دیدار با "بورگه" وکیل فرانسوی ایران، آخرین مواضع دولت امریکا در قبال گروگان ها را چنین اعلام کرد: «برای این که جای هیچ گونه ابهام و تردیدی باقی نماند و موضع و روش من کاملاً روشن باشد، آنچه را که دولت امریکا می خواهد، در این صفحة کاغذ نوشته ام: الف) آزادی دستگیر شدگان، به فوریت و بدون آن که کوچک ترین آسیبی به آنها برسد. ب) در موقع مقتضی، برقراری روابط عادی با ایران و دولت فعلی، توأم با قبول نتایج انقلاب ایران. ج) ایران می تواند شکایات خود را در سازمان های ملل متحد، دیوان بین المللی لاهه و یا در مطبوعات و رسانه های گروهی مطرح نماید.»[٢]
در این حال، رادیو صدای امریکا گزارش داد که مقامات وزارت خارجة امریکا، تحولات ناشی از عزیمت شاه سابق ایران به مصر را بررسی کرده اند و آثار احتمالی آن را در مورد گروگان های امریکایی در تهران، مورد ارزیابی قرار داده اند. در گزارش خبرنگار صدای امریکا از وزارت خارجة این کشور، در این باره چنین آمده است:
یک مقام وزارت امورخارجة امریکا، به طور خصوصی گفته است که رفتن شاه مخلوع ایران از پاناما به مصر، بعضی ها را در تهران ناراحت کرده است و از این رو می توان گفت بدون تأثیر نبوده است. ولی مقامات دولت امریکا رسماً اظهار عقیده کردند که این نقل و انتقال و تغییر و تحول نباید در سرنوشت گروگان های امریکایی در تهران اثری داشته باشد. به قول هادینگ کارتر سخنگوی وزارت خارجة امریکا، اصولاً رفتن شاه از پاناما به مصر، با مسئلة گروگان های امریکایی که بر خلاف اصول و قواعد و قوانین شناخته شدة بین المللی به اسارت گرفته شده اند، هیچ گونه ارتباطی ندارد.
[١] مأخذ ١، همان.
[٢] پیر سالینجر، گروگان گیری در ایران، ترجمه دکتر جعفر ثقةالاسلامی، تهران انتشارات نوین، شهریور ١٣٦٢، ص ٣٤٤.