وی در مثالی دیگر تلویحاً از عبدالرحمان قاسملو دبیرکل حزب دمکرات کردستان یاد کرد و گفت: «یکی از همین آقایان که فعلاً علمدار خودمختاری در بخشی از کشورمان شده است، وقتی ما در اروپا می خواستیم مجله ای چاپ کنیم، به همراه عده ای مارکسیست آمد و اظهار همکاری کرد؛ ولی برای همکاری خودش با ما شرط گذاشت ... که ما یک قیراط علیه روسیه نگوییم. ما هم گفتیم نه نمی پذیریم؛ چون همکاری شما را برای به راه آمدن می خواستیم، نه این که درماندة کمک شما بودیم. حالا همین آقا می آید به من می گوید ... ما حاضریم دوش به دوش ارتش از مرزهامان دفاع کنیم. حالا دیروز (٢٩/١/١٣٥٩) هم تلگراف بلند بالایی برای امام فرستاده اند که ما ارتش نمی خواهیم، ما خودمان از مرزها دفاع می کنیم، لازم نیست ارتش به این منطقه بیاید. تو اگر دفاع کننده بودی دستت را بر گلوی انقلاب نمی گذاشتی. تویی که دو هفته پیش برای کمک به بعثی های عراق در درة قاسملو آن بازی را راه انداختی، به ستون ارتش حمله کردی، کمی صبر می کردی این وابستگی را که همة کشور ما را سایة شوم افکنده از بین ببریم بعد نوبت سرکار بشود. کمی شرم کن. تو چطور می گویی من که منتخب این ملتم باید دفاع را بدهم به دست تو که جرئت نداری از سوراخت بیرون بیایی. دفاع از مرز خوب است، ولی به دست نمایندگان این ملت.»

بنی صدر در آخر سخنان خود بازهم به کردستان پرداخت و گفت: «همة این گروه ها مثل آن آقا در کردستان گمان می کنند که ما اگر در کردستان عمل نمی کنیم، از قشون اشرار ایشان می ترسیم؛ نه جانم، ما فکر می کنیم که افکار عمومی با تو مخالفند و با کشورشان موافق، و بدون خونریزی مایلند غائله را خاتمه دهند؛ ولی باید بدانی که معنی این کار این نیست که اگر ناچار شدیم انتخاب کنیم، به تو روی آوریم. این دستور دینی ما است. ... اگر لازم باشد، به خاطر اصل وحدت، با تمام وجود تمام فروع را فدای آن خواهیم کرد. خواهند دید که می کنیم.»[١]

در همین راستا امروز رئیس ستاد مشترک ارتش، تیمسار شادمهر، نیز دربارة حوادث اخیر غرب کشور صحبت کرد و دربارة جریان های سیاسی مسلح این منطقه شدیداً به موضع گیری پرداخت و گفت: «آن ها در گفتارشان صادق نیستند. می خواهند تکالیف خود را به امپریالیزم عمل کنند؛ چه آنها که در عراق هستند و چه آنها که سردمدار آشوب های داخلی هستند.»

[١] روزنامه انقلاب اسلامی، ٣١/١/١٣٥٩، ص ٢ و ١٦.