روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٣٠٣ - روزشمار جنگ یکشنبه ١٠ فروردین ١٣٥٩١٣ جمادی الاولی ١٤٠٠ ٣٠ مارس ١٩٨٠

سؤال شد: «در این پیام که شما ملاحظه فرمودید، مهر محرمانه سفارت سوئیس هم بود؟» حاج احمد خمینی گفت: «به هیچ وجه دیده نمی شد. البته می دانید که پیام های این چنینی را هرگز با مهر و امضا و شمارة نامه نمی دهند؛ مثلاً در موقعی که افغانستان توسط شوروی اشغال شد، سفیر شوروی ساعت چهار نیمه شب آمد قم و گفت پیامی از برژنف دارد؛ حتی آن را هم روی کاغذ سفید نوشته بودند و آوردند که مثلاً عکس العملی دولت ایران نشان ندهد و امام در همان موقع عکس العمل نشان دادند. و راست قصه این است که آنها انقلاب ایران را نشناخته اند. اگر انقلاب ایران را شناخته بودند و می دانستند همه چیز مردمی است و چیزی از مردم پنهان نمی ماند و نباید بماند و ملاک پیروزی هم در جریان قرار دادن مردم است، آنها هرگز دست به چنین کارهایی نمی زدند؛ اما از جایی که آقای کارتر در یک وضعیت بسیار بدی در امریکا قرار گرفته و با شکست مواجه شده است، دست به هر عملی می زند؛ من جمله آقای رئیس جمهوری را تهدید می کند و می داند که امام اهل تهدید نیست، پیش او خضوع می کند و بعد هر دو را تکذیب می کند و امیدواریم که آقای رئیس جمهوری هم پیامشان را منتشر کنند و یک ربع پیش شنیدم که ایشان هم اطلاعیه ای داده اند که لابد بعداً منتشر می شود که در آن اشاره کرده اند به این که در روز سه شنبه ]که[ روز جمهوری اسلامی است، مفصل در این باره صحبت خواهند کرد.»

سؤال شد: «شما هیچ شکی در مورد مفاد این پیام کردید که قبل از این که منتشر شود دروغ است و یا احتمالاً یک بازی سیاسی باشد، به این دلیل که اگر این چنین نبود، آنها از انتشار آن ناراحت نمی شدند و تکذیب می کردند؛ این فکر را شما قبلاً کردید؟» وی پاسخ داد: «من یقین دارم که این پیام مال کارتر است و امام هم؛ یعنی مضامین، مضامینی است که مال آنها است. می گویند ما این را می دهیم بلکه به یک پیروزی رسیدیم و گروگان ها یک تسهیلاتی نسبت به شان فراهم شد؛ مثلاً به دست دولت افتاد، مثلاً