علاوه بر این که مصاحبه امروز قطب زاده حاوی اطلاعات متنوعی است، ملاحظات، تأکیدات و ادبیات سیاسی خاص آن دوره را نیز تا حدی نشان می دهد؛ از این رو، بخش های دیگری از آن، به نحوی نسبتاً تفصیلی، در این ضمیمه آورده شده است. یادآوری می شود که مقامات امریکایی مرتبط با این موضوع، بعدها در خاطرات خود یادآوری کردند که به هیچ قیمتی نه تنها به استرداد شاه به ایران، بلکه به توقیف موقت وی در پاناما نیز رضایت نمی دادند؛ در نتیجه طرح این موضوع صرفاً محملی برای تحویل گروگان ها از دانشجویان به دولت و مقامات رسمی بوده است تا ایران، رسماً پاسخگوی دولت امریکا باشد. در هر حال، قطب زاده به مهلت ٦٠ روزة دولت پاناما به دولت ایران برای ارسال مدارک پروندة استرداد شاه اشاره کرد. وی سپس با ذکر این که طبق قوانین پاناما باید شاه را توقیف می کردند، اضافه کرد:

«این ها [به جای توقیف] گفتند تحت الحفظ است. ما بدون این که وارد این دعوای حقوقی بشویم، سعی کردیم در این ٦٠ روز عمل کنیم؛ در نتیجه ما توانستیم تمام اسناد و مدارک را آماده کنیم و روز شنبة گذشته، یک روز قبل از موعد مقرر، مدارک ما در پاناما حاضر بود. از روز جمعه، طرف فهمیده بود که مدارک آماده است، کیسینجر از امریکا به پاناما می رود؛ با آن مجمع وکلایی که هم منافع کیسینجر و هم منافع راکفلر را در پاناما حفظ می کنند، وارد مذاکره می شود، که ٢١ وکیل یعنی زبردست ترین وکلای دنیا را برای دفاع از شاه مخلوع استخدام کرده بود؛ در حالی که ما یک وکیل پانامایی و یک وکیل فرانسوی و یکی هم آرژانتینی داشتیم.»

قطب زاده سپس گفت: «وقتی که ما مدارک را آماده کردیم، آنها دیدند که کیسینجر فشار آورد که شاه از پاناما خارج بشود. و ضمناً با انور سادات خائن هم در تماس بودند. هواپیمای مصری هم در فرودگاه نیویورک آماده پرواز به سوی پاناما است و از پاناما هم اجازه پرواز گرفته شده بود، و روز جمعه من خودم در جریان بودم. با اختلافی که ده ساعت شب و روز داشت، ما مرتب در تماس بودیم. بالنتیجه یک اختلاف نظر هم بین دکترهای معالج شاه مخلوع پیدا شده بود برای عمل جراحی. ما تمام فشاری که توانستیم وارد آوردیم؛ ولی البته فشار و قدرت ما محدود است. از طرف دیگر عمل خود دولت امریکا در حقیقت معلوم بود. در پاناما هم دو دسته وجود دارد: یک دسته طرفدار دمکرات ها و دستة دیگر طرفدار جمهوری خواهان هستند. [دور] جمهوری خواهان را کیسینجر و راکفلر گرفته بودند و جنجال می کردند و در داخل پاناما هم شلوغ شده بود.»

قطب زاده افزود: «مقدار زیادی در پاناما پول خرج کرده بودند و علیه ما تبلیغات وسیعی شده بود، و گفته بودند به هیچ عنوان ایران نمی تواند مدارک را در رأس موعد تسلیم کند. ما سیاستمان بر این اساس بود که هر طرف قضیه انجام بگیرد، به نفع ما است. کار به جایی رسید که با داشتن ٢١ وکیل و قدرت بین المللی در پشت سر شاه مخلوع، رسیدند به آن جایی که هیچ چاره ای ندارند؛ به محض این که این اسناد و مدارک تسلیم دولت پاناما بشود، مجبورند که شاه مخلوع را توقیف کنند. کار به اینجا که رسید، همه فهمیدند که باید شاه را از پاناما حرکت بدهند. در هرحال شب و روز مشغول اقدامات شدند. پاناما به ما گفت که شما یک ژستی در حقیقت در مورد گروگان ها بگیرید که در دستمان یک قدرت تبلیغاتی باشد در مقابل افکار عمومی داخلی، که بتوانیم از حرکت شاه مخلوع جلوگیری کنیم. این مطلب عصر روز شنبه [٢/١/٥٩] به ما اطلاع داده شد و شب به اطلاع من رسید و من روز یکشنبه صبح خدمت امام شرفیاب شدم و مطلب را عرض کردم. گفتم ما کاری باید بکنیم و الا این که طرف خواهد رفت. ایشان نظر مستقیمی در این مورد ندادند. گفتند که بعداً جواب می دهم. بعداً من با حاج احمدآقا پسر امام صحبت کردم. ایشان گفت اگر صددرصد لازم است، کاری بکنیم. گفتم به نظر من اگر بخواهیم شاه مخلوع را در پاناما نگاهداریم، باید هرچه زودتر کاری بکنیم. ایشان گفت بلکه بتوانیم در این زمینه