در مجموعة مسائل مربوط به بحران مناسبات ایران و عراق، خبرهای مربوط به "آمادگی" خودی در افکار عمومی اهمیت فراوانی دارد و در محافل خاص با نگرانی دنبال می شود. به دلیل همین اهمیت، پس از تشکیل سازمانی با عنوان بسیج،[٢] خبرهای مربوط به آن نیز مورد توجه قرار دارد. امروز سرپرست این سازمان در مصاحبه ای شرکت کرد. در گزارش روزنامة بامداد از این مصاحبه آمده است:

حجت الاسلام امیر مجد سرپرست ستاد بسیج ملی، در مصاحبه ای مطبوعاتی و رادیو تلویزیونی شرکت کرد. وی گفت: کادر پرسنلی ستاد بسیج ملی را در چهار بعد سیاسی، فرهنگی، نظامی و اقتصادی نمایندگان نهادهای انقلابی و سازمان ها و ادارات مختلف دولتی تشکیل می دهند. کلیة کارهای مربوط به بسیج، باید در ارتباط با دفتر مرکزی بسیج انجام شود. این نکته نیز گفتنی است که ستاد بسیج ملی نهادی مستقل و مردمی است که دقیقاً بر خود مردم متکی است و به هیچ فرد یا گروه و حزبی مربوط نیست.

وی سپس به تشریح خطرهایی پرداخت که ستاد بسیج ملی و هدف های آن را تهدید می کند، و اظهار داشت: «اولین خطر این است که باید از قطبی شدن بسیج ملی جلوگیری کرد و این تنها نهاد انقلابی است که مردم کاملاً حس کرده اند تنها بر خود آنها متکی است. ... در مورد همکاری با بسیج ملی شرط خاصی برای کسی در بین نیست و هرکس که دلش به حال مملکت و انقلاب بسوزد، می تواند با بسیج ملی همکاری کند و نیز محدودیتی در دین و یا مسلک و یا حزب و گروه وجود ندارد؛ اما نباید در این جا حزب و گروه مشخص مطرح بشود، و شخص مزبور در صدد آن نباشد که برای حزب و گروه خود در بسیج سعی به ریشه دوانی بکند ... و بسیج بایستی فراگیر همة نیروها و افکار جامعه باشد. دومین خطر، بی تفاوتی و کارشکنی و حتی در مواردی، مخالفت بعضی از سازمان ها و مسئولان با طرح های بسیج ملی است که این را نه به زبان، بلکه عملاً ثابت کرده اند؛ از جمله مخالفت با برنامه ها و طرح هایی که به وسیلة بسیج ملی اجرا می شوند و این طرح ها تا به حال عملاً از سوی برخی از مسئولان و سازمان ها، با مخالفت و کارشکنی روبه رو شده است.»

[١] مأخذ ٣٦، ص٣.

[٢] سازمان و تشکیلات بسیج را که در این روزها با عنوان بسیج ملی و بسیج مستضعفین خوانده می شد، سپاه راه اندازی کرد. تشکیلات آن، ابتدا با بقایای امکانات "سازمان دفاع غیرنظامی" رژیم گذشته، و سپس با توسعة امکانات، راه اندازی شد. این تشکیلات از نظر سپاه، بخشی از سپاه تلقی می شد؛ اما پیوستن رسمی و قطعی این سازمان به سپاه، با تأخیر همراه بود و بعدها تحت عنوان واحد بسیج مستضعفین سپاه پاسداران، به طور رسمی و قانونی زیر مجموعة سپاه قرار گرفت.